Σ΄αναζητώ στη Θεσσαλονίκη ξημερώματα…


 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

12ο ΔΗΜΟΤΙΚΌ  ΣΧΟΛΕΊΟ

Λυόμενο δημοτικό σχολείο και γυμνάσιο  στη Θεσσαλονίκη χρόνια τώρα. Ένα φτωχικό καλύβι για τον Τηλέμαχο και την παιδεία σε προκάτ  εκπαιδευτική.

Απέναντι  ακριβώς το μέγαρο του Αντίνοου

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ΑΓΙΟΣ ΦΩΤΙΟΣ

Πανάκριβη μασίφ κατασκευή

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ΜΕΓΑΡΟ  ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Πίσω το μέγαρο μουσικής.   Άμουσο, χωρίς μία Μούσα στην αυλή σε κακή  ανύπαρκτη αρχιτεκτονική

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Το  «κοτέτσι» , ορνιθώνας  Μακεδονία Παλάς. Ακριβό και κακόγουστο.Οι αληθινοί εγκληματίες είναι κακόγουστοι και οι θαμώνες αμέριμνοι πίνουν καφέ

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ

Ο εθνικός μας τσιμεντάρχης, της  γνωστής δυναστείας που τσιμέντωσε την Ελλάδα

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Το μέγαρο του Ευρύμαχου σε συνοθύλευμα ακριβής  άναρχης τεκτονικής

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

31ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ

Δίπλα το φτωχό σχολείο

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Εκκλησάκι  Σολομονής στην Β. Όλγας, να μην αφήσουμε σπιθαμή εδάφους άκτιστη στο θέλημα του θεού.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Νεοκλασικό στην Β.Όλγας εγκαταλελειμμένο , χωρίς την αγιοποίηση του .

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΙΟΣ

Και το ελάχιστο πράσινο που υπήρχε κτίστηκε  για τον θεό σε υπερπολυτελή κατασκευής ναό. Να χαίρονται οι  πιστοί  του, χωρίς μυαλό.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ΑΝΔΡΕΑΣ

Ανδρέας Κ, 26 ετών, άνεργος, ένα μήνα  άστεγος   Έλληνας,  κοιμάται εδώ, κάτω από ένα πλούσιο θεό, πρόσφυγας στην ίδια του την χώρα. Χωρίς τα δικαιώματα  του μετανάστη. Ο φιλάνθρωπος Αντίνοος και ο πονόψυχος Ευρύμαχος  έχουν άλλες ασχολίες αυτόν τον καιρό.

Αστραία

Σε αναζητώ στη Θεσσαλονίκη  σε ένα παλιό σκοπό

ξημερώματα της  ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ 

και ψάχνω να σε βρω 

Advertisements

Λυρικές ραψωδίες


θεσσαλονίκη

του έντεχνου  λόγου δρόμου

Θεσσαλονίκη ξημερώματα αναζητώντας την αιωνιότητα σε όλα  του ηλιοβασιλέματος τα χρώματα

Πηγή

Από το αγαπημένο κινηματογραφικό σκηνικό του Θόδωρου Αγγελόπουλου, την παραλία της Θεσσαλονίκης, με φόντο τον Λευκό Πύργο στο φθινοπωρινό ηλιοβασίλεμα, η Ελένη Καραΐνδρου, ο Ρενάτο Τζανέλα και οι χορευτές του μπαλέτου της Λυρικής Σκηνής ξεκίνησαν το «Ταξίδι στην αιωνιότητα», την παράσταση φόρο τιμής στον μεγάλο έλληνα σκηνοθέτη.

Η «σκηνή» στήθηκε στο σημείο όπου ο Θόδωρος Αγγελόπουλος «χρόνια πολλά και με αμείωτη αγάπη γύρισε τα δημιουργήματά του», όπως χαρακτηριστικά είπε στα «ΝΕΑ» η Ελένη Καραΐνδρου, η οποία επένδυσε μουσικά οκτώ από τις ταινίες του. Εστω και χωρίς… ομίχλη, το τοπίο έφερε στη μνήμη αποσπάσματα από τις ταινίες του, όπως το «Ταξίδι στα Κύθηρα» και «Μια αιωνιότητα και μια μέρα», με τις αξέχαστες σκηνές που γυρίστηκαν στη Θεσσαλονίκη. Συνέχεια

Το Αστέρι του Βορρά


Θεσσαλονίκη….η Θέσις

Η  Πόλις της  Νίκης των Θεσσαλών  Αλεξανδρινών Μυρμιδόνων 

Η  πόλις της αδελφής του Αλεξάνδρου

2300 χρόνια ΕΛΛΗΝΟΣΥΝΗ και ….όχι μόνο!

Ζει ο  μέγιστος ηγέτης, υπέρμαχος  ανίκητος στρατηγός  των ΕΛΛΗΝΩΝ;

ΖΕΙ  στις καρδιές μας  …αθάνατος  χαϊλαντερ για πάντα

και δεν  λεγόταν ποτέ ρωμιός  δεν θα γινόταν ραγιάς γραικός

και δεν θα προσκυνούσε κανένα ραβίνο θεό η αρχιερέα αντινοϊκώς

γιατί γεννήθηκε αστέρι λαμπερό στον Ελληνικό Καθαρό Ουρανό!

Τ’ αστέρι του βοριά
θα φέρει ξαστεριά
μα σαν φανεί
μεσ’ απ’ το πέλαγο πανί
θα γίνω κύμα και φωτιά
να σ’ αγκαλιάσω ξενητιά

Και ‘συ χαμένη μου
πατρίδα μακρυνή
θα μείνεις χάδι και πληγή
σαν ξημερώσει σ’ άλλη γή

Τώρα πετώ
για της ζωής το πανηγύρι
τώρα πετώ
για της χαράς μου την γιορτή

Φεγγάρια μου παλιά
καινούργια μου πουλιά
διώχτε τον ήλιο
και τη μέρα απ’ το βουνό
για να με δείτε να περνώ
σαν αστραπή στον ουρανό Δίς

Διώχτε τον ήλιο
και τη μέρα απ’ το βουνό
για να με δείτε να περνώ
σαν αστραπή στον ουρανό

Λίθινη στήλη από βασιλικό διάταγμα του Φιλίππου Ε΄ στο Σεραπείον της Θεσσαλονίκης. Περιείχε αυστηρές εντολές σχετικά με την προστασία της ακίνητης περιουσίας που ανήκει από το ιερό του Σάραπη (15 Δαισίου του 187 π.Χ.). Επιγραφή: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΝ.
Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

Αναζητώντας την Ομορφιά


….στην Θεσσαλονίκη ξημερώματα μαζί με την  ξαστεριά

Ήταν μια νύχτα μαγική σε μια πόλη  της αδελφής του Αλέξανδρου που  την χαμένη  ταυτότητα της και ρίζα  αναζητεί.

Βρεθήκαμε εκεί  πριν  τις  9  για να ακούσουμε  τον ήχο της αρχαϊκής φωνής σε νόνες  της σύγχρονης εκδοχής.

Σε λίγο ήμασταν όλοι μαζί,  φίλοι  αγήματα πράσινοι  Πυρφόροι Πυθαγόρειοι  Επικούριοι Δευκαλίωνες  σύλλογοι καθηγητές   ομάδες  και πολλοί γνωστοί.

Το αεράκι φυσούσε παραλιακά μαζί με τον παφλασμό των κυμάτων  σε νερά  έντασης  ανοδικά.

Ήταν και οι άλλοι εκεί  με   την ενασχόληση  στην  ενεργή   πολιτική κάτω από την σκέπη της  εικόνος ενός  μικρού   απολίτικου

« αγίου» αναπληρών την απουσία μεγάλων  πολιτικών  ανδρών την  σύγχρονη μεσαιωνική  εκκλησία  του δήμου και των νέων αγορών.

Άλλες εικόνες  » άγιες»  περιεφέρθησαν  σε γύρο  αναχρονιστικού  φετιχισμού  με έξοδα του  δημοσίου καταναλωτισμού  γιατί λεφτά υπάρχουν για άρτον και θεάματα των προσκυνητών   του » άγιου βίου» όπως αναφέρθηκε  με στυλιζαρισμένο  ύφος  νομικός  απόφοιτος της  απούσης ΛΟΓΙΚΗΣ  του  Αριστοτελείου  πανεπιστημίου.

Μετά άρχισαν να ομιλούν  πολλοί, να αλληλοεπευφημώνται  αλληλοσυγχαίρονται  και να αλληλοδιαπληκτίζονται. δια λόγους που γνωρίζανε μόνο αυτοί.

Μία ξανθιά νεαρή  ήλθε με την έκθεση  την παιδική   αγωνιώντας   για το ολοκαύτωμα  στην Ισραηλινή συναγωγή . Θλιβερόν σαφώς και καταδικαστέον …. πλην όμως  κάποιος θα πρέπει να της μιλήσει  και για το επί αιώνες  ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ  φίλων της και συνοδοιπόρων της  που δεν αγωνιεί. Θα μπορούσε να είναι η Πολυκάστη , η κόρη του σοφού Νέστορα που πολέμησε  στην Τροία και φιλοξένησε  τον Τηλέμαχο, η φίλη και συμμαθήτρια του Τηλέμαχου ….αλλά δεν ήταν.

Μετά μίλησε ένας ευέξαπτος νεαρός που ανησυχούσε για τα  δικαιώματα των  αλλοδαπών και λαθρομεταναστών στα   βρεφοκομεία  παιδικών σταθμών .Δεν έχει προλάβει να ανησυχήσει για τα βρέφη των Ελλήνων που δεν γεννιούνται πλέον ανύπαρκτα σε αριθμόν. Θα μπορούσε να ήταν ο ….ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ….. αλλά δεν ήταν.

Η ώρα περνούσε άτονα και ο   χαμένος  στην   κομματική μετάφραση  άρχων της   πόλης πέρασε από μπροστά μας  άψυχος και  του εαυτού του η σκιά. Θα μπορούσε να είναι ο Λαέρτης ο πατέρας του Οδυσσέα ….αλλά δεν ήταν.

Σηκωθήκαμε να φύγουμε. Τα ίδια και τα ίδια τα έχουμε βαρεθεί και τους έχουμε σιχαθεί.

Κατευθυνθήκαμε στην  έξοδο με κίνηση γοργή και ….κάποιος μας  άγνωστος  χρηστός και  θέλοντας να είναι χρήσιμος πολύ  άνθρωπος σταμάτησε με μια φωνής απαλή.

Μείνετε …μας  είπε μην φεύγετε… μην εγκαταλείπετε  μην  νιώθετε αυτήν απογοήτευση και οργή.  Μη νιώθετε μόνοι σας υπάρχουν  έτσι πολλοί .Θα μπορούσε να ήταν ο  Μέντωρ…και του έμοιαζε.

Μείναμε, γυρίσαμε πίσω και παρακολουθήσαμε μέχρι τέλος την   δημοτική  σκηνή.

Μίλησε και η 16 η Αρχαιολογική σε γλώσσα  δίγλωσσα τυπική .

Σε ερώτηση που της απευθύνθηκε   από το οξυδερκές κοινό

γιατί χωρίς να έχετε απόφαση  προσπαθήσατε να καταχώσετε τον ναό;

Απάντησε χωρίς  αιδώ

-Μα είχαν έλθει  τα λεφτά για αυτό τον  σκοπό.

Θα μπορούσε να ήταν η αρχεγόνη σοφία η  Αθηνά  μα … δεν ήταν παρ όλα αυτά.

Γύρω  η νύχτα προχωρούσε  αγκαλιά με την εθνική μας μοναξιά  σε ρυθμό   νωχελικό .

Λίγο πιο κάτω  το άγαλμα του μικρού εθνικού τσιμεντάρχη   σε τσιμεντένιες νέες παραλίες κοιτούσε τον Θερμαϊκό απολογητικό.

Σε απόσταση αναπνοής ο μεγάλος στρατάρχης των Ελλήνων ατένιζε τον Όλυμπος ευθυτενής.

Το πιο έξυπνο  που ειπώθηκε ήταν το εξής

Να γίνει  ανταλλαγή  οικοπέδων   σε νόες  ευφυείς.

Να  γίνει ανταλλαγή όλων των  γύρω οικοπέδων  σε νόες ευφυείς προσθέτουμε εμείς.

Θεωρούν οι κάτοικοι αυτών των κελιών των ακαλαίσθητων πολυκατοικιών της   χαμηλής τετράγωνης αισθητικής  κοτετσιών πως έχουν σπίτι   περιωπής; Και πως αυτό που έχουν είναι ζωή σε   ορνιθοτροφείο  και  σε υπόγεια που δεν  επισκέπτεται  ποτέ ήλιος και  καμία  κόρη νησιού δηλίου;

Να γίνει όλη η περιοχή πράσινο  αγάλματα  ομορφιά  και αιώνια μορφή.

Στο τέλος  αναχωρώντας κάποιος μας λέει    διπλωματικά

-Μην μας κοιτάτε έτσι θα κάνουμε ότι μπορούμε.

Κάνανε ότι μπορούσανε και σήμερα   στείλανε συνεργεία να καταχώσουν  τον ναό  ξανά.

Αν η περιφρόνηση  είναι  ένα συναίσθημα θα  θανατηφόρο  τώρα θα πρέπει να είναι νεκροί ή περιπατώντες  σκιεροί.

Το πρώτο πράγμα που κάνει σε μια χώρα ένας ξένος  κατακτητής είναι  να καταστείλει  την σημαία  μαζί με το ηθικό των κατακτημένων όταν δεν  γκρεμίσει και δεν θάψει τους ναούς και τα  ιερά. Τα πρώτο πράγμα που κάνουν  χρόνια  τώρα αιώνες  οι εγχώριοι προδότες  αντίνοες  ευρύμαχοι και αμφίνομοι  παρασιτικοί  είναι να  πετούν τον γάιδαρο μαζί με  τα φτερά που δεν έχει ψηλά.

Κάπου είδαμε πως κυκλοφορούσαν μερικά ξύλινα βέλη.  Ο φίλος μας ο  Μέντωρ μας  ερωτά ;

Για πού προορίζονται αυτά ;

Για μερικούς που νομίζουν πως  ακόμη  να τρώνε και πίνουν  σε βάρος του κορόιδου και  να πουλάνε φύκια φούμαρα  και λόγια πλαστά. Είναι συμβολικά. Και έχουν παραλήπτη και αποστολέα απαντήσαμε  αιχμηρά. Δεν ενθυμούμαστε ποτέ τα ονοματεπώνυμα τους τα πλαστά …γνωρίζουμε πάντα τα  ΟΝΟΜΑΤΑ τους τα  αληθινά και έτσι  τους αποκαλούμε  «διακριτικά».

Κούνησε το κεφάλι του αργά λέγοντας.

-Πολύ σωστά έχουν την ενέργεια   και  την φόρτιση  αυτού που τα κρατά.

Την επόμενη φορά θα φέρουμε και ξύλινα ΣΠΑΘΙΑ.

Ή μήπως τα  αληθινά;

Η Σκέψη είναι το Βέλος της Ενεργείας
και ο Λόγος το ΣΠΑΘΙ της Δημιουργίας 
στο Ζενίθ της Εμπειρίας