Γιατί όχι;


Ευγένιος Τριβιζάς: To «Γιατί» και το «Γιατί Όχι»

Ευγένιος Τριβιζάς: To «Γιατί» και το «Γιατί Όχι»

«Το κάθε παιδί είναι ένας καλλιτέχνης. Το πρόβλημα είναι πώς να παραμείνει καλλιτέχνης όταν ενηλικιώνεται» είχε πει ο Πικάσο.

Και η πικρή αλήθεια είναι ότι κάνουμε ό,τι μπορούμε για να καυτηριάσουμε τον καλλιτέχνη μέσα στο παιδί. Αντί να ενθαρρύνουμε και να αναπτύσσουμε,  αγνοούμε ή ακόμα και διώκουμε τη φαντασία και τη δημιουργικότητα, τα δύο sine qua non της τέχνης.

H ενθάρρυνση της δημιουργικότητας και η καλλιέργεια της φαντασίας είναι από τις πιο παραμελημένες πλευρές των σύγχρονων εκπαιδευτικών συστημάτων. Η φαντασία συνδέεται με το ψεύδος και η δημιουργικότητα με την παράβαση κανόνων και την προσβολή ιερών αγελάδων. Τα παιδιά εισέρχονται στο σχολείο προικισμένα με πλούσια φαντασία και αστείρευτη δημιουργικότητα και αποφοιτούν με φαντασίες ατροφικές και δημιουργικές δυνατότητες στραγγαλισμένες. «Είναι σκανδαλώδες, γράφει ο John Watson, ότι τα σχολεία παραγεμίζουν τα παιδιά σαν γαλοπούλες με γνώσεις, ενώ αφήνουν τη φαντασία τους να λιμοκτονεί».  Σε μια εποχή που η γνώση είναι εύκολα προσβάσιμη και τη θέση «των βιβλίων τσέπης» παίρνουν «βιβλιοθήκες τσέπης» (γιατί τι άλλο είναι οι ηλεκτρονικές συσκευές που επιτρέπουν στον καθένα να κυκλοφορεί με το περιεχόμενο πολλών βιβλιοθηκών στην τσέπη του;) η εκπαίδευση, αντί να εμπνέει και να χαρίζει δημιουργικά φτερά, συνθλίβει και καταθλίβει με τη συσσώρευση γνώσεων το παιδί, ενώ θα έπρεπε να του προσφέρει το εφόδιο της φαντασίας για τη δημιουργική αξιοποίηση αυτών των γνώσεων.

Αυτό συμβαίνει επειδή η πάσης φύσεως εξουσία, θρησκευτική, πολιτική οικονομική, εκπαιδευτική, έχει τη ροπή να θεωρεί αμετάβλητα όσα είναι ρευστά, να μην ανέχεται διαφορετική από την κρατούσα πραγματικότητα, να ανάγει σε υπέρτατες αξίες τη σταθερότητα και την προβλεψιμότητα. Η κάθε εξουσία τότε μόνο αισθάνεται ασφαλής όταν τα πάντα είναι αυστηρά καθορισμένα και οριοθετημένα. Οι ασκούντες εξουσία λατρεύουν τη στασιμότητα και φοβούνται καθετί το ρευστό, το αντιφατικό, το μεταβατικό, το υπερβατικό, το μεταβλητό. Εκλαμβάνουν συνεπώς ως απειλή την αντιφατική ματιά, την απείθαρχη εστίαση της φαντασίας και το «εν δυνάμει» της δημιουργικότητας και έχουν κάθε συμφέρον να τα θέτουν υπό διωγμόν.

Ο διωγμός όμως της φαντασίας και της δημιουργικότητας όχι μόνον στραγγαλίζει τον καλλιτέχνη μέσα στο παιδί, αλλά απονευρώνει και τον μελλοντικό επιστήμονα δεδομένου του κρίσιμου ρόλου των δύο αυτών παραγόντων στην επιστημονική πρόοδο και καινοτομία. Όσο οι επιστήμονες ερευνούν όλο και ευρύτερες εκτάσεις χώρου, όσο ανατέμνουν όλο και μικρότερες μονάδες ύλης, τόσο και πιο δυσδιάκριτη καθίσταται η διαχωριστική γραμμή μεταξύ πραγματικού και φανταστικού.  Στην κβαντική φυσική τα συστατικά στοιχεία της πραγματικότητας που μας περιβάλλει, δηλαδή τα άτομα, είναι δυνατόν να υπάρχουν την ίδια στιγμή σε δύο διαφορετικούς χώρους. Ένα σύμπαν γεμάτο «κόκκινους νάνους» και «μαύρες τρύπες» που καταπίνουν αστέρια είναι πιο κοντά στον χώρο τou φανταστικού παρά στην κλασική φυσική. Eξού και το μεταμοντερνιστικό συμπέρασμα ότι «η αλήθεια είναι μύθος και ο μύθος είναι αλήθεια».

Μόνο αν καταφέρουμε να διατηρήσουμε τον καλλιτέχνη μέσα στο παιδί,  μόνο αν τονώσουμε τη φαντασία και καλλιεργήσουμε τη δημιουργικότητά του, μόνο αν το μάθουμε, αντί να υπηρετεί, να υπερβαίνει την πραγματικότητα, και πιο πολύ από «γιατί;» να ρωτάει «γιατί όχι;» έχουμε ελπίδα να αποφύγουμε τη στασιμότητα, την αδράνεια και την κοινωνική αποτελμάτωση.

Info: Αν και σπούδασε νομικά και ειδικεύτηκε στο ποινικό δίκαιο και τη συγκριτική εγκληματολογία, ο Ευγένιος Τριβιζάς έχει συγγράψει πάνω από 120 βιβλία για παιδιά και είναι ένας από τους δημοφιλέστερους Έλληνες συγγραφείς. Τα έργα του περιλαμβάνουν διηγήματα, παραμύθια , εικονογραφημένα βιβλία, μυθιστορήματα,ποιήματα , τηλεοπτικές σειρές, τραγούδια, θεατρικά έργα, ακόμα και λιμπρέτα όπερας. Το έργο του Τριβιζά έχει τύχει βραβεύσεων όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό περιλαμβανομένων τιμητικών διακρίσεων από τηΒιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ και το Πολωνικό Κέντρο Νεότητας

ΠΗΓΗ

Advertisements

Ποιοι κυβερνούν αυτό τον έρημο τόπο


%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b7-%cf%88%cf%88

Ποιος κυβερνά επιτέλους αυτό τον τόπο;
Δικηγόροι, ιατροί, οικονομολόγοι, ψυχολόγοι,  πανεπιστημιακοί, με τις ευλογίες της εκκλησίας που όταν θέλει θυμάται την πολιτική, αλλιώς, διαβάζει αμέτοχη, πατερικά κείμενα, φιλοαμέριμνα και χωρίς ντροπή.
Ο Αντίνοος, ο Ευρύμαχος, ο Λαγόκαρδος Αμφίνομος, οι μεγάλοι της ζωής μας,  μνηστήρες και πολλοί, κυβερνούν, ελέω του καλοκάγαθου θεού, τρώνε και πίνουν , πηγαινοέρχονται σε ταξίδια με τους ακόλουθους μανδαρίνους, βγάζουν λόγους δημοκρατικής τάξης, ισότητος  και ευπείθειας  με τον πατέρα του Αντίνοου, τον Ευπείθη, αλληλοβραβεύονται και αλληλουποστηρίζονται  χωρίς αιδώ.

Αφού είμαστε όλοι ίσοι και διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για την ισότητα, γιατί δεν  είμαστε ΙΣΟΙ και  στην αμοιβή και τον  ΜΙΣΘΟ;

Εννοούν  «ίσοι» στο μισθό της σύγχρονης δουλείας ή στον θάνατο της ανεργίας;

Ο Αλέξανδρος ήταν αρχηγός, γιατί ήταν  πρώτος στη μάχη, στο  ρίσκο και στην αντοχή.

-Δεν έχει νερό για τον στρατό και τον λαό; Δεν θα πιω ούτε και εγώ.

Τα παλικάρια της φακής, που  μας κυβερνούν  είναι Δαρείοι και εξαγορασμένοι ΜΗΔΟΙ  με παχύ λαιμό και μας  έχουν πρήξει το συκώτι εδώ και καιρό.

Ο ανθρωπισμός  με το ελάχιστο κόστος  είναι  φθηνός λαϊκισμός και η δημοκρατία  σε μια χώρα,ξεκινάει από  τη δικαιοσύνη και τα ίδια δικαιώματα στη ζωή, διαφορετικά είναι εξουσία ληστρική.
Όλοι τους, άνθρωποι των κομμάτων και συνδικαλιστές και  γόνοι καλών οικογενειών ανεπάγγελτοι.
Άνθρωποι που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους, οικονομολόγοι, που δεν έχουν κάνει μία υγιή επιχείρηση,  δικηγόροι που δεν θα κέρδιζαν καμιά δίκη, αν οι δικαστές δεν ήταν εξαγορασμένοι, ιατροί που έχουν φέρει  τα νοσοκομεία σε αυτή την κατάσταση, και  αρχιτέκτονες  και μηχανικοί που έχουν κτίσει αυτές τις πόλεις ΤΕΡΑΤΑ και τα υπόγεια με δυσοσμία ηχηρή.
Όλοι αυτοί, με πτυχία και πανεπιστημιακή  σπουδή. Μεγάλοι  ΜΑΣΤΡΟΠΟΙ.

Εξευτελίζουν την πολιτική ζωή του τόπου με αμετροέπεια  σε ένα εκφυλισμό και  θάνατο εντροπίας, που της πάει πολύ.
Κουτοί;  Όχι καθόλου.
Ευφυείς, με εξαιρέσεις φυσικά, γιατί υπάρχουν και οι χαζοί.
Κουτοπόνηροι και αλαζονικοί.
Επιδείξεις ,  απληστία και ανούσια αυτοπροβολή.
Μεταπτυχιακά χωρίς αντίκρυσμα . Δεν μπορούν να μοιράσουν άχυρο σε δυο γαιδάρους.
Γιατί ;
Σκέπτονται με βάση μόνο το προσωπικό τους συμφέρον σε πρώτη γραμμή.
Και είναι ΕΝΟΧΟΙ μεγάλης βλακείας, γιατί το υπέρμετρον προσωπικό συμφέρον στο οποίο  έχουν εγκλωβισθεί, κάποια στιγμή γίνεται θηλειά στο λαιμό τους από έναν συλλογικό ΟΝΕΙΡΕΥΤΗ.
Αστραία
12 10 2016

ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΙ

Οι δικηγόροι εξακολουθούν να είναι, όπως και πριν τη Μεταπολίτευση, το… πλειοψηφούν κόμμα της Βουλής με ποσοστό 15,7 % επί των 300.

Ακολουθούν οι γιατροί (12,6%), οι επιστήμονες (φυσικοί, χημικοί, μαθηματικοί, κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι- 12,6% ), οι πανεπιστημιακοί (9,6%), οι οικονομολόγοι (8,8%), οι υπάλληλοι (8,4%), τα διευθυντικά στελέχη (6,5%), οι δάσκαλοι και οι καθηγητές μέσης εκπαίδευσης (5%), ενώ μικρή είναι η συμμετοχή των εργατών-αγροτών (1,9%), των τεχνικών επαγγελμάτων (1,1%) και των αξιωματικών ενόπλων δυνάμεων (1,1%).

Αυτά και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία στην έκδοση του Εθνικού Κέντρου Πολιτικών Ερευνών «Η πολιτική αντιπροσώπευση στην σύγχρονη Ελλάδα», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση, σε επιμέλεια της ερευνήτριας Μανίνας Κακεπάκη. Στις 230 σελίδες του τόμου καταγράφονται, αξιολογούνται και σχολιάζονται τα χαρακτηριστικά των μελών του ελληνικού κοινοβουλίου από το 1996 έως τη σημερινή Βουλή.

Μελετώντας τους πολλούς πίνακες μένει κανείς στα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι υπάρχει υπεροχή πτυχιούχων ΑΕΙ μεταξύ των κοινοβουλευτικών μας , με ένα μικρό προβάδισμα στους άνδρες. Τα πανεπιστημιακά πτυχία εσωτερικού και εξωτερικού είναι 51,3%, οι μεταπτυχιακοί τίτλοι 19,8 %, ενώ το άθροισμα μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων αγγίζει το 32%. Συνολικά το 83% των εθνοπατέρων και εθνομητέρων κατέχει τίτλους ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και μόνο ένα 7% δεν διαθέτει πτυχίο ή μεταπτυχιακό τίτλο.

Πρόκειται για ένα πολιτικό προσωπικό που έχει να επιδείξει υψηλές βαθμίδες εκπαίδευσης και μάλιστα υπερβαίνει σε τίτλους το κοινοβουλευτικό προσωπικό άλλων ευρωπαϊκών κοινοβουλίων, των οποίων τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά κυμαίνονται γύρω στο 65-80% των ακαδημαϊκών τίτλων.

Από ποια «πόρτα» όμως εισέρχονται οι υποψήφιοι;

Ποια είναι η προϋπηρεσία τους; Και ποια η προηγούμενη δράση τους;

Η θητεία στο κόμμα συγκεντρώνει τα μεγαλύτερα ποσοστά (52,5% στους 1.058 βουλευτές που εξετάστηκαν). Έπεται η εκλογή στην αυτοδιοίκηση (39%) και τρίτη κατά σειρά η συμμετοχή σε συνδικαλιστικές οργανώσεις (27%). Ακολουθεί, σε μεγάλη απόσταση , η υπηρεσία σε ευρωπαϊκές θέσεις (3,2%).

Η μελέτη, η οποία επεκτείνεται σε οκτώ εκλογικές αναμετρήσεις, εστιάζει στις βασικές κοινωνικο-δημογραφικές μεταβλητές, δηλαδή το επίπεδο εκπαίδευσης, το επάγγελμα και το φύλο, διερευνά τις διαφοροποιήσεις στα δύο φύλα όσον αφορά την κατάκτηση υπουργικών θώκων, ( όπου υστερούν οι γυναίκες ),αναλύει την γεωγραφική διάσταση της αντιπροσώπευσης, αξιολογεί το θεσμό των βουλευτών επικρατείας και εξετάζει το μεγάλο μέγεθος των εκλογικών περιφερειών.

Οι συγγραφείς των ξεχωριστών ενοτήτων είναι οι: Γιάννης Καραγιάννης λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, Φανή Μ. Κουντούρη διδάκτορας της Σορβόνης, Κωστής Πιερίδης υποψήφιος διδάκτορας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Σταύρος Σκρίνης διδάκτορας στο Πάντειο.

Ο τόμος αποτελεί την ακτινογραφία όσων προσωποποιούν τον πανταχόθεν βαλλόμενο κοινοβουλευτικό θεσμό. Για τον οποίον… μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δεν έχει βρεθεί έτερος πλέον ανταγωνιστικός. Παρά τις επεισοδιακές διακοπές, τους θορύβους και τις εκρήξεις στις συνεδριάσεις των υψηλά μορφωμένων κοινοβουλευτικών μας…

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Λόγοι Θάρρους Ηγετών


ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΞΟ

Ως εκ τούτου οφείλουμε να να ανασύρουμε την αρχαία αρετή του θάρρους από την βούρκο της λήθης

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΟΥΓΓΡΟΥ ΗΓΕΤΗ
Σήμερα δεν υπάρχει κανένας λαός συμπεριλαμβανόμενου και των Ούγγρων που να μπορεί να είναι ελεύθερος στην Ευρώπη. Η Ευρώπη είναι αδύναμη, εύθραστη.
Σήμερα μετά από 168 μεγάλων αγώνων για την ανεξαρτησία των Ευρωπαικών λαών, η Ευρώπη το κοινό μας σπίτι δεν είναι ελεύθερη. Και δεν είναι ελεύθερη γιατί ελευθερία προϋποθέτει να λες αλήθεια. Και σήμερα αυτό είναι απαγορευμένο.
Είναι απαγορευμένο να πείς ότι η Ευρώπη απειλείται από την μετανάστευση και όλοι αυτοί που φθάνουν δεν είναι πρόσφυγες. Είναι δε εκατομμύρια που ετοιμάζονται να μπούν στην Ευρώπη και είναι απαγορευμένο να πείς ότι θα φέρουν την βία την τρομοκρατία, θα αλλοιώσουν τα ήθη μας και τον πολιτισμό μας. Όλα αυτά δεν είναι τυχαία αλλά μία πολύ καλή ενορχηστρωμένη και οργανωμένη επιχείρηση. Είναι απαγορευμένο να πείς ότι οι Βρυξέλλες επινοούν διάφορες μεθόδους για να φέρουν μάζες ανθρώπων μέσα στην Ευρώπη, με σκοπό την αναμόρφωση του πολιτιστικού τοπίου της και την κατάργηση του μοναδικού φράγματος του διεθνισμού, τα ΕΘΝΗ-ΚΡΑΤΗ. .Είναι απαγορευμένο να πείς ότι οι Βρυξέλλες ύπουλα καταβροχθίζουν φέτες της εθνικής μας κυριαρχίας. Θέλουν να δημιουργήσουν τις ΗΠΑ της Ευρώπης. Κάτι για το οποίο δεν του έδωσε κανείς την άδεια.
Κυρίες και κύριοι σήμερα οι εχθροί έχουν άλλο προσωπείο. Σήμερα δεν μας φυλακίζουν , δεν χρησιμοποιούν στρατόπεδα συγκέντρωσης, δεν στέλνουν τανκς στις χώρες. Σήμερα οι βομβαρδισμοί των διεθνών ΜΜΕ , η προπαγάνδα , οι απειλές και οι εκβιασμοί ήταν αρκετοί μέχρι τώρα . Αλλά οι λαοί της Ευρώπης αρχίζουν να αφυπνίζονται και θα ανακτήσουν σύντομα το έδαφος, γιατί κατάλαβαν ότι το μέλλον τους βρίσκεται σε κίνδυνο.. Το υπόβαθρο της Ευρώπης που στηρίζει την καταστολή της αλήθειας αρχίζει και τρίζει και να ραγίζει.
Ηρθε η ώρα να σηκώσουμε την σημαία των εθνών μας για να αποτρέψουμε την καταστροφή της Ευρώπης. Οι ηγέτες και οι πολίτες δεν πρέπει να ζούν στον δικό τους κόσμο. Πρέπει να βοηθήσουμε όλοι να αποκαταστήσουμε την ενότητα της Ευρώπη, γιατί δεν μπορούνε να είμαστε ατομικά ελεύθεροι αν δεν είμαστε συλλογικά ελεύθεροι.
Αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας θα πετύχουμε αν πάρουμε διαφορετικές κατευθύνσεις θα αποτύχουμε.
ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΥΝΑΜΗ, ΔΙΧΑΣΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΔΥΝΑΜΟΙ. Η ΜΙΑ Η ΤΙΠΟΤΕ ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΟΣ.
Το 1948 στο βιβλίο της μοιρας γραφόταν ότι τίποτε δεν μπορούσε να γίνει ενάντια στην αυτοκρατορία των Αμψούργων. Αν τα είχαμε παρατήσει τότε τίποτε δεν θα άλλαζε και η γερμανική θάλασσα θα είχε καταπιεί του Ούγγρους. Το 1956 το βιβλίο της μοίρας έλεγε ότι θα μείνουμε μία κατεχόμενη σοβιετιοποιημένη χώρα. Αν τα είχαμε παρατήσει δεν θα είχαμε κανένα αποτέλεσμα.
Σήμερα το βιβλίο της μοίρας γράφει ότι σκοτεινές και απρόσωπες δυνάμεις θα εξαλείψουν
Κάθε εθνικό πανάρχαιο και αυτόνομο, θέλοντας να αναμείξουν θρησκείες πολιτισμούς και πληθυσμούς, μέχρι που η Ευρώπη να γίνει αναιμική και υπάκουη. Αν παραιτηθούμε ρώρα η μοίρα μας θα σφραγιστεί. Θα αλωθούμε και θα καταλήξουμε στην κοιλιά των ενωμένων πολιτειών της Ευρώπης.
Αυτό που πρέπει να κάνουν όλα τα ευρωπαικά έθνη που δεν έχουμε χάσει ακόμη την λογική μας είναι να νικήσουμε και να αλλάξουμε την μοίρα που έχουν προορίσει για μας.
Εμείς έχουμε διδαχθεί ότι ένας μπορεί να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο , αρκεί να είναι γενναίος. Ως εκ τούτου οφείλουμε να να ανασύρουμε την αρχαία αρετή του θάρρους από την βούρκο της λήθης. Να βάλουμε ατσάλι στην σπονδυλική μας στήλη και να απαντήσουμε με σαφήνεια και δυνατή φωνή να ακουστεί όσο πιο μακρυά γίνεται το κύριο και βασικό ερώτημα, το ερώτημα από το οποίο εξαρτάται το μέλλον της Ευρώπης.
ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ Η ΣΚΛΑΒΟΙ. ΔΩΣΤΕ ΕΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.

Απομαγνητοφώνηση Κλειώ Αρτεμίδου

Ο Αιώνας του Φιλαυτισμού


ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ 16

Ποιος είναι ο ομορφότερος εαυτός,  καθρέφτη,καθρεφτάκι μου

στο αιώνα  του Φβ, της κατανάλωσης, της επίδειξης ,της ατέρμονης ψυχανάλυσης του καναπέ, της ενημέρωσης των διαφημιστικών εταιρειών , της ειρήνης των αγορών, της διαφώτισης των θρησκευτικών , της αγαθοεργίας των κομματικών και των σέλφι φωτογραφιών;;;;;

Αποτελούμενο από τέσσερα μέρη (με ελληνικούς υπότιτλους), η ταινία-ντοκιμαντέρ

«The Century of the Self (Gr Subs)» είναι ότι καλύτερο στο πεδίο του.

Επιδιώκει να αναλύσει την πρόσφατη οικονομική κρίση και τη σημερινή κατάσταση στο κόσμο, πώς οι θεωρίες του Σίγκμουντ Φρόιντ χρησιμοποιήθηκαν για τον έλεγχο των λαών και πώς αυτές οι αντιλήψεις χρησιμοποιήθηκαν τελικά από τις εταιρίες για να χειριστούν τους καταναλωτές στην αγορά των προϊόντων τους.

.
Link 1 > Μέρος Πρώτο – Οι Μηχανές της Ευτυχίας

Η ιστορία για την σχέση μεταξύ του Φρόιντ και του Αμερικάνου ανιψιού του Έντουαρντ Μπέρκινς, ο οποίος είναι ο άνθρωπος που ανακάλυψε το επάγγελμα των δημοσίων σχέσεων την δεκαετία του 1920 και ήταν ο πρώτος που υιοθέτησε τις ιδέες του Φρόιντ για την χειραγώγηση των μαζών. Έδειξε στις Αμερικάνικες εταιρίες πως να πείσουν τους ανθρώπους να θέλουν αντικείμενα που δεν χρειάζονται. Ήταν ο αρχιτέκτονας της σύγχρονης τεχνικής της μαζικής καταναλωτικής πειθούς και ένας από τους κύριους υπεύθυνους για την κυρίαρχη δομή του σημερινού κόσμου που βασίζεται σε ένα καταναλωτικό εγωιστικό εαυτό…
.
Link 2 > Μέρος Δεύτερο – Η Εφαρμοσμένη Μηχανική της Συγκατάθεσης

Σε αυτό το επεισόδιο αποκαλύπτεται πως αυτοί που ήρθαν στην εξουσία μετά τον πόλεμο χρησιμοποίησαν τις ιδέες του Φρόιντ για το ασυνείδητο μυαλό, ώστε να ελέγξουν τις μάζες. Πολιτικοί και σχεδιαστές πίστεψαν τις ιδέες του Φρόιντ ότι βαθιά μέσα τους όλα τα ανθρώπινα όντα ήταν επικίνδυνα χωρίς λογική, γεμάτα επιθυμίες και φόβους. Ήταν πεπεισμένοι ότι αυτό ήταν που οδήγησε στην βαρβαρότητα της ναζιστικής Γερμανίας και ήθελαν να βρουν τρόπους να ελέγξουν αυτόν τον κρυφό εχθρό μέσα στο ανθρώπινο μυαλό. Η κόρη του Φρόιντ, Άννα, μαζί με τον ανιψιό του Έντουαρντ Μπέρκινς παρείχαν την κεντρική φιλοσοφία. Οι ΗΠΑ και η cia έκαναν πράξη τις ιδέες τους αναπτύσσοντας τεχνικές χειραγώγησης και ελέγχου των μυαλών των αμερικάνων πολιτών. Αυτός ήταν ο μόνος τρόπος, πίστευαν, που θα μπορούσε να εφαρμόσει την δημοκρατία και μια σταθερή κοινωνία καταπιέζοντας την βαρβαρότητα που κρυβόταν κάτω από την επιφάνεια.

.
Link 3 > Μέρος Τρίτο – Υπάρχει ένας αστυνομικός μέσα στο κεφάλι μας: Πρέπει να καταστραφεί

Την δεκαετία του ’60 ένα ριζοσπαστικό γκρουπ ψυχοθεραπευτών αμφισβήτησε των επιρροή που είχαν οι ιδέες του Φρόιντ στην Αμερική. Αυτοί, ήταν εμπνευσμένοι από τις ιδέες του Γουίλιαμ Ράιχ, ενός μαθητή του Φρόιντ, που στράφηκε εναντίον του και ο οποίος ήταν μισητός από την οικογένεια του Φρόιντ . Ο Ράιχ πίστευε ότι ο εσωτερικός εαυτός δεν έπρεπε να καταπιεστεί και να ελεγχθεί, αλλά αντίθετα να ενθαρρύνεται να εκφραστεί. Μέσα από όλο αυτό δημιουργήθηκε ένα νέο πολιτικό ρεύμα που υποστήριζε την δημιουργία ενός νέου ανθρώπινου όντος ελεύθερου από την ψυχολογική καταπίεση η οποία είχε εφαρμοστεί στο ανθρώπινο μυαλό από τις εταιρίες και τους πολιτικούς.
Σε αυτό το επεισόδιο θα δούμε πως αυτό το κίνημα αναπτύχθηκε δραστικά και πως σύντομα οι εταιρίες συνειδητοποίησαν ότι τελικά αυτή ήταν μία από τις μεγαλύτερες τους ευκαιρίες, ενθαρρύνοντας τον κόσμο να νοιώσει ότι είναι μοναδικές προσωπικότητες και παράλληλα πουλώντας τους τρόπους για να εκφράσουν αυτή την μοναδικότητα στρεφόμενοι πάλι σε Φροϋδικούς αναλυτές ώστε να αναγνωρίσουν τις βαθιές επιθυμίες του «νέου» εαυτού.
.
Link 4 > Μέρος Τέταρτο – Οχτώ άνθρωποι πίνουν λίγο κρασί στο Κέτερινγκ 

Σε αυτό το επεισόδιο: πως οι «αριστεροί» πολιτικοί τόσο στην Βρετανία όσο και στην Αμερική στράφηκαν στις τεχνικές που ανέπτυξαν οι εταιρίες για την ικανοποίηση του εσωτερικού εαυτού και των επιθυμιών του. Τόσο οι «Εργατικοί» του Τονι Μπλερ όσο και οι «Δημοκρατικοί» του Μπιλ Κλίντον χρησιμοποίησαν τα ίδια φοκους γκρουπ που ανακαλύφτηκαν από τους ψυχαναλυτές για την ανάληψη εξουσίας. Ξεκίνησαν να προσκολλούν τις πολιτικές στις βαθιές επιθυμίες και συναισθήματα των ανθρώπων με τον τρόπο που ο καπιταλισμός είχε μάθει να τους προσκολλά τα προϊόντα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία μία νέα κουλτούρα μάρκετινγκ και πολιτικής αναδύθηκε, η οποία επέτρεπε στους πολιτικούς να πιστεύουν ότι δημιουργούν μία νέα και βελτιωμένη μορφή της δημοκρατίας.

 Πηγή 

Η προπαγάνδα των εμπόρων των εθνών