Έξοδος από τις μαύρες τρύπες


File:Artist's concept of double black hole.jpg

Είμαστε άξιοι της ιστορίας μας ή της μοίρας μας;

Από τον εξαιρετικό Σωτήρη Μπουζάρα (έναν από τους πνευματικούς εμπνευστές του amynastospiti.gr) μας έρχεται μια πολύ καλή αλληγορική ανάλυση για το θέατρο του παραλόγου που ζούμε σήμερα στη χώρα μας. Ας απολαύσουμε το άρθρο…

Του Σωτήρη Μπουζάρα

Υπό ποιες συνθήκες μπορεί να προκύψουν μεγάλες αλλαγές σε μία κοινωνία;

  • Το συζητάμε στα κρυφά ή στα φανερά, το έχουμε σχεδόν όλοι τα τελευταία χρόνια αποδεχτεί αλλά δυστυχώς δεν βρίσκουμε τρόπο να απαγκιστρωθούμε από έναν φαύλο κύκλο που κρατάει για πολλές δεκαετίες: «Η κρίση στην Ελλάδα δεν είναι οικονομική αλλά πρώτα κρίση ηθική και κρίση αξιών».
  • Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει αυτές τις λέξεις από ανθρώπους έξυπνους και σοφούς που όλοι αναγνωρίζουμε την αξία τους; Στην Ελλάδα λοιπόν της οικονομικής κρίσης όπου, σύμφωνα με τους ειδικούς, ειδικά λόγω της κρίσης προκύπτουν οικονομικές ευκαιρίες, έτσι και στην Ελλάδα της ηθικής και πολιτιστικής κρίσης θα έπρεπε να προκύπτουν και ανάλογες ευκαιρίες ηθικής, πνευματικής και συνειδησιακής ανάκαμψης του λαού μας. Που είναι όμως αυτές και γιατί δεν τις βλέπουμε ακόμη;
  • Είμαστε έτοιμοι να τις αντιληφθούμε και όλοι μαζί με την δύναμη που διαθέτουμε να δώσουμε εμπιστοσύνη όχι σε αυτούς που μας υποδεικνύουν οι καθοδηγητές της κοινής γνώμης αλλά σε όσους διαθέτουν το απαραίτητο κύρος και τις ιδιαίτερες ικανότητες ώστε να μας βγάλουν από το αδιέξοδο; Καιπώς μπορούμε να ξεχωρίσουμε ποια είναι αυτά τα άτομα όταν σε καθημερινή βάση «βομβαρδιζόμαστε» με κατευθυνόμενες πληροφορίες από το σύστημα διαπλοκής κομμάτων και ΜΜΕ; Είμαστε έτοιμοι να απαγκιστρωθούμε από αυτό το σύστημα που μας κατευθύνει και να επιλέξουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε ως πολίτες; Σε ποιο βαθμό είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε τις δικές μας επιλογές χωρίς να βρισκόμαστε υπό διαρκή πίεση φόβου και αγωνίας;
  • Ένα καλό παράδειγμα πάνω σε αυτό το ζήτημα είναι η αμερικάνικη ιστορία με τις «4 μαϊμούδες». Βάλανε λοιπόν 4 μαϊμούδες σε ένα κλουβί και τις τάιζαν με χαμηλής ποιότητας τροφή για ημέρες. Οι ίδιες οι μαϊμούδες αν και δυσαρεστημένες αναγκαζόταν να τρώνε αυτό που τους έδιναν λόγω πείνας. Ξαφνικά όμως μία ημέρα, τοποθετήθηκε στο κλουβί ένα τσαμπί με ολόφρεσκες μπανάνες! Με μεγάλο ενθουσιασμό οι 4 μαϊμούδες ορμάνε για να φάνε όσες περισσότερες μπορούν αλλά ξαφνικά, εκεί που πλησίαζαν κάποιος έκανε μούσκεμα τις μαϊμούδες με έναν κουβά νερό. Τρομαγμένες οι μαϊμούδες κάθισαν και πάλι ήσυχα στην γωνία. Μετά από λίγο όταν προσπάθησαν ξανά να πάρουν τις μπανάνες συνέβη και πάλι το ίδιο: κάποιος τις μούσκεψε με νερό με το σκηνικό να επαναλαμβάνεται μέρα – νύχτα.
  • Έπειτα από ημέρες το τσαμπί με τις μπανάνες παρέμενε εκεί ανέγγιχτο καθώς καμία από τις μαϊμούδες δεν τολμούσε να τις ακουμπήσει υπό τον φόβο να βραχεί και πάλι. Μάλιστα αν κάποια από τις 4 μαϊμούδες επιχειρούσε στα κρυφά από μόνη της να διαφοροποιηθεί από το σύνολο και να επιχειρήσει να αρπάξει μία μπανάνα, οι υπεύθυνοι του πειράματος κατέβρεχαν και τις άλλες 3 ως ομαδική τιμωρία μέχρι που καμία πλέον μαϊμού να μην σκέφτεται καν τις μπανάνες, υπό τον φόβο του μουσκέματος αλλά πλέον και υπό τον φόβο της τιμωρίας από τις άλλες 3 «νομοταγείς» μαϊμούδες. Έτσι συνέχιζαν να τρώνε από το χαμηλής ποιότητας φαγητό το οποίο τους προσέφεραν και καθόταν ήσυχες.
  • Ένα πρωί οι υπεύθυνοι του πειράματος βγάζουν την μία από τις 4 μαϊμούδες και τοποθετούν μία άλλη, καινούρια. Εκείνη χωρίς να γνωρίζει τι είχε προηγηθεί τις προηγούμενες ημέρες, βλέποντας την χαμηλής ποιότητας τροφή και τις μπανάνες φυσικά προτίμησε να επιχειρήσει να φάει μία από αυτές. Ενώ όμως πλησίαζε οι άλλες 3 αρχικές μαϊμούδες την τράβηξαν πίσω με την βία για να αποφύγουν τον ομαδικό καταβρεγμό που γνώριζαν ότι θα ακολουθήσει.
  • Όμως η καινούρια μαϊμού δεν γνώριζε γιατί το κάνουν και έτσι κάθε φορά που πλησίαζε τις μπανάνες είχε να αντιμετωπίσει την τρομαγμένη και βίαια αντίδραση των υπολοίπων τριών. Τελικά και η καινούρια μαϊμού όπως οι αρχικές, συνήθισε και άρχισε να τρώει και αυτή την χαμηλής ποιότητας τροφή χωρίς καν να σκέφτεται τις μπανάνες που βρισκόταν σε μικρή απόσταση αλλά και χωρίς καν να γνωρίζει τον λόγο για τον οποίο ενώ είχαν την τέλεια τροφή δίπλα τους δεν έπρεπε να την αγγίζουν. Απλά ακολουθούσε την συμπεριφορά που της επέβαλαν οι πολλοί.
  • Μετά από λίγες ημέρες οι υπεύθυνοι του πειράματος βγάζουν ακόμη μία από τις αρχικές 4 μαϊμούδες και βάζουν πάλι μία καινούρια, ώστε μέσα στο κλουβί να υπάρχουν 2 από τις αρχικές μαϊμούδες, 1 που συνήθισε μαζί τους και μία καινούρια. Η καινούρια μαϊμού το πρώτο πράγμα που σκέφτηκε μόλις τοποθετήθηκε στο κλουβί ήταν φυσικά να αρπάξει μία μπανάνα!
  • Έλα όμως που και αυτή δεν ευτύχησε να το πράξει καθώς οι υπόλοιπες 3 μαϊμούδες, οι 2 αρχικές και η μία που έζησε μαζί τους για αρκετό διάστημα, της ορμούσαν συνεχώς. Βεβαίως σε αυτή την περίπτωση τα κίνητρα ήταν διαφορετικά καθώς οι δύο από τις αρχικές μαϊμούδες ορμούσαν στην καινούρια γιατί είχαν στην μνήμη τους το “φιάσκο” με τους κουβάδες νερό που τους είχαν ρίξει ενώ η τρίτη μαϊμού, που δεν γνώριζε τίποτε για τους καταβρεγμούς καθώς τοποθετήθηκε εκεί αργότερα, απλώς ακολουθούσε τα όσα έμαθε δίπλα στις 3 από τις αρχικές μαϊμούδες.
  • Έτσι και η καινούρια μαϊμού μετά από τις επιθέσεις των τριών άλλων εναντίον της, σταμάτησε να σκέφτεται και αυτή να φάει κάποια μπανάνα και συνήθισε να καταναλώνει την χαμηλής ποιότητας τροφή που τους προσέφεραν. Ενσωματώθηκε κι αυτή λοιπόν πλήρως στις συνήθειες του πλήθους.
  • Το πείραμα συνεχίστηκε μέχρι που όλες οι 4 αρχικές μαϊμούδες βγήκαν από το κλουβί και αντικαταστάθηκαν από άλλες. Και το αποτέλεσμα του πειράματος ήταν πως οι 4 μαϊμούδες που βρισκόταν πλέον στο κλουβί, η μία που έζησε μαζί με 3 από τις αρχικές μαϊμούδες και οι άλλες 3 που μπήκαν μέσα στην συνέχεια, χωρίς όλες τους να έχουν υποστεί ποτέ καταβρεγμό ως τιμωρία που πλησίασαν τις μπανάνες, να μην τολμάνε καν να τις πλησιάσουν καθώς η συνήθης πρακτική που μάθαιναν όλες ήταν πως το τσαμπί με τις μπανάνες είναι κάτι που δεν πλησιάζουμε και αν κάποιος διαφοροποιηθεί και πάει να το κάνει, να του ορμάμε!
  • Και όταν κάποια τολμούσε να το πράξει στα κρυφά και πάλι να δέχεται τις επιθέσεις των άλλων τριών! Είχαμε λοιπόν να κάνουμε με ένα σύνολο πλασμάτων το οποίο λειτουργούσε με πολύ συγκεκριμένο τρόπο σε πολύ συγκεκριμένες συνθήκες, όχι από γνώση και λογική αλλά κάτω από την πίεση της συνήθειας και των παραδόσεων καθώς «έτσι είχε μάθει από παλιά».
  • Το πείραμα αυτό έχει να κάνει με την συμπεριφορά πολλές φορές και των ανθρώπων καθώς μέσα σε μεγάλες κοινωνίες έχουμε όλοι μάθει να ακολουθούμε το παράδειγμα των πολλών, χωρίς κρίση και χωρίς αμφισβήτηση και σε κάποιες περιπτώσεις να περιθωριοποιούμε και να τιμωρούμε τους λίγους που παρεκκλίνουν από αυτή την ομαδική συμπεριφορά.
  • Θεωρούμε λοιπόν ως «επιτρεπόμενες» μόνο τις λίγες επιλογές που η διοικούσα άρχουσα τάξη μας επιτρέπει να έχουμε και ούτε καν σκεφτόμαστε πως δίπλα μας, ίσως να υπάρχει μία καλύτερη. Γιατί κάθε φορά που πάμε να σκεφτούμε μία εναλλακτική λύση πέρα από τα γνωστά, το κατεστημένο σύστημα πολιτικής εξουσίας και ΜΜΕ θα μας «συνετίσει» και θα μας επαναφέρει στον «ορθό δρόμο» είτε με την εφαρμογή της γνώμης και της θέλησης των πολλών, είτε με κάποια απειλή ομαδικού «καταβρέγματος» και των λίγων και των πολλών, ώστε οι λίγοι να μπούνε κι αυτοί στο «καλούπι».
  • Και επανερχόμαστε στο αρχικό θέμα του κειμένου: κάτω από αυτές τις ασφυκτικές κοινωνικές πιέσεις, πώς και κάτω υπό ποίες συνθήκες είμαστε σε θέση να τολμήσουμε και να πράξουμε κάτι διαφορετικό, κάτι το οποίο έχουμε στο μυαλό μας εδώ και χρόνια αλλά την τελευταία στιγμή δεν εφαρμόζουμε σαν κάποιο «αόρατο χέρι» (μέσα μας;) να μας εμποδίζει; Πώς όλοι μαζί μπορούμε να ξεφύγουμε από τις κατεστημένες επιταγές του σημερινού συστήματος εξουσίας και να θέσουμε σε εφαρμογή ένα εναλλακτικό σκηνικό το οποίο αν και για χρόνια υπάρχει δίπλα μας, δεν τολμούμε να σκεφτούμε καν να αναδείξουμε, λειτουργώντας όπως οι κλεισμένες στο κλουβί μαϊμούδες;
  • Είναι δική μας αυτή η κοινωνία, έχουμε το δικαίωμα να αναζητούμε διαρκώς καλύτερες λύσεις για την λειτουργία της προς το κοινό όφελος ή το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να καθόμαστε «ήσυχα» προς όφελος των λίγων βολεμένων καθοδηγητών μας και του φοβισμένου και αψυχολόγητου πλήθους;
  • Πώς μπορούμε να βρούμε μέσα μας και να πατήσουμε αυτό το «κουμπί» που θα τα αλλάξει όλα;
  • ΠΩΣ;;;; 
  • ΠΗΓΗ

Έξοδος από τις μαύρες τρύπες στον ορίζοντα των γεγονότων

Η δικτατορία των like


Nazi Facebook

στην άνοδο της   ασημαντότητος  τους

Από τη στιγμή που οργανώθηκε σε κοινωνίες, ο άνθρωπος πάντα επιζητούσε την επιβεβαίωση της αξίας του από τα υπόλοιπα μέλη αυτών.
Αυτό οδηγούσε στη δημιουργία περισσότερο ή λιγότερο σύνθετων κοινωνικών δομών, αναδείκνυε τους ξεχωριστούς ανθρώπους, εξέλισσε τις ανθρώπινες δραστηριότητες και – εν τέλει – εξέλισσε το ίδιο το ανθρώπινο είδος.
Είναι σχετικά εύκολο να αναγνωριστεί, άλλωστε, ότι σχεδόν το σύνολο των σημαντικών αλλαγών που εμφανίζονται καταγεγραμμένες στην ανθρώπινη ιστορία, συνδέονται με ιδιαίτερες περιπτώσεις ανθρώπων ή ομάδων που – μέσω της αναγνώρισης της αξίας τους και της συνεπαγόμενης επιρροής που απέκτησαν – ώθησαν τις εξελίξεις προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.
Και ενώ μέχρι την «έκρηξη» της εύκολης πρόσβασης στο διαδίκτυο και της ανάπτυξης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης η προηγούμενη διαδικασία φαινόταν να διέπεται από κάποιους παγιωμένους κανόνες, από τότε κι έπειτα οι κανόνες αυτοί – αλλά και η ίδια η διαδικασία – άλλαξαν ριζικά.
Είναι προφανές (και επομένως άσκοπο να αναλυθεί περαιτέρω) ότι στο διαδίκτυο οφείλουμε μια πληθώρα ευεργετικών αλλαγών στη ζωή και την καθημερινότητά μας. Ωστόσο, αυτό από το οποίο δεν καταφέραμε να «θωρακιστούμε» επαρκώς, ήταν οι αρνητικές επιπτώσεις του διαδικτύου στην ικανότητά μας να κρίνουμε οι ίδιοι αυτό που μας προσφέρεται.
magoz-illustration-facebook-affecting-relationships
Στη σημερινή εποχή «βομβαρδιζόμαστε» ασταμάτητα (sic) από μια ποσότητα πληροφορίας ασυγκρίτως μεγαλύτερη αυτής στην οποία είχαν πρόσβαση οι άνθρωποι 10-15 μόλις χρόνια πριν. Και λόγω αυτού έχουμε:
– από τη μία πλευρά την απουσία χρόνου αξιολόγησης του περιεχομένου που μας παρέχεται, καθώς είναι αυτονόητο ότι ανάλογο όγκο και ρυθμό παροχής πληροφορίας είναι φύσει αδύνατον να τους επεξεργαστεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος,
και
– από την άλλη πλευρά την ανάγκη του ίδιου του συστήματος να προσθέτει διαρκώς και σε αμείωτο ρυθμό νέο περιεχόμενο, προκειμένου να εμφανίζεται ότι δεν παρέχει ανεπίκαιρη πληροφορία.
Αυτά τα δύο φαινόμενα, αλληλένδετα και αλληλοτροφοδοτούμενα στην ουσία και τις προεκτάσεις τους, δημιούργησαν την ανάγκη ύπαρξης κάποιων απλών εργαλείων για την αξιολόγηση της παρεχόμενης πληροφορίας. Και αυτή ικανοποιήθηκε από την ανάπτυξη των metrics διαφόρων τύπων, ξεκινώντας από την επισκεψιμότητα κάποιου ιστοτόπου και καταλήγοντας στις ποικίλες εκδοχές έκφρασης της αποδοχής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με πιο γνωστή όλων το like της πλατφόρμας facebook.
Προσπερνώντας την ανάλυση των διαφόρων τύπων metrics (με τους οποίους οι περισσότεροι είμαστε πλέον εξοικειωμένοι), έχει πιστεύω ιδιαίτερη σημασία να μείνουμε στην επίδραση που έχει η λογική επάνω στην οποία στηρίζονται, στον τρόπο που αντιδρούμε, σκεφτόμαστε, διαμορφώνουμε τον χαρακτήρα μας και – εν τέλει – ζούμε.
Και αυτή είναι η αναγνώριση της δημοτικότητας ως αξίας.
«Η δικτατορία των like» λοιπόν (για να έρθουμε και στον τίτλο του άρθρου), έχει σταδιακά επιβάλει την αντικατάσταση της αξιολόγησης (η οποία μπορεί και πρέπει να είναι πολυεπίπεδη) με ένα σχεδόν δυαδικό κώδικα, αυτόν της αποδοχής ή μη αποδοχής μίας πληροφορίας, του όποιου τύπου «like» δηλαδή ή της απουσίας του. Διαφορετικές εκφάνσεις του συγκεκριμένου κώδικα προφανώς και αναγνωρίζονται, η ουσία όμως παραμένει η ίδια.
Ο σύγχρονος άνθρωπος-καταναλωτής πληροφορίας, αδυνατώντας να επεξεργαστεί το σύνολό της, καταφεύγει – έστω και υποσυνείδητα – στην αξιολόγησή της μέσω του προαναφερθέντος κώδικα. Και είναι έως και τρομακτικό αν σκεφτεί κάποιος πόσες φορές έχει κάνει «like» σε μία άποψη, ένα άρθρο, ένα τραγούδι ή μία φωτογραφία χωρίς να αφιερώσει χρόνο ώστε να τα αξιολογήσει ο ίδιος, απλά και μόνο επειδή εμφανιζόταν να έχουν ήδη ευρεία αποδοχή με βάση των αριθμό των «like» τους.
Αναγνωρίζοντας τη συγκεκριμένη τάση (ή κατά μία άλλη ερμηνεία επιβάλλοντας το συγκεκριμένο κώδικα), οι εταιρείες που είχαν την οικονομική εκμετάλλευση των εν λόγω μέσων κατάφεραν να προσελκύσουν σε αυτά ένα μεγάλο μέρος της διαφημιστικής δαπάνης, μετατρέποντας σε οικονομικές απολαβές μία πρακτική που οι ίδιες προώθησαν και έμμεσα επέβαλαν. Από την άλλη, αυτό που χρειάστηκε να προσφέρουν στους σημαντικότερους «παρόχους πρωτογενούς πληροφορίας» (δηλαδή τους χρήστες τους) δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μία ψευδαίσθηση σημαντικότητας με βάση τον κώδικα των «like», η οποία και δεν τους κόστιζε τίποτα.
Το ότι μέσα από την εξέλιξη αυτού του φαινομένου αναδείχτηκαν και κάποιοι χρήστες (μία ισχνή μειοψηφία) οι οποίοι κατάφεραν να εξασφαλίσουν οικονομικά οφέλη για τους ίδιους ή να επιτύχουν (ό,τι τέλος πάντων επεδίωκαν), περισσότερο τζόγο θυμίζει παρά επιχείρημα υποστήριξης της συγκεκριμένης πρακτικής.
Αν συνυπολογίσει κανείς στα προηγούμενα τη βιομηχανία χειραγώγησης περιεχομένου που έχει στηθεί με βάση τη «δικτατορία των like», από τη δημιουργία ψεύτικων προφίλ-«ακολούθων»-«υποστηρικτών», στα λογισμικά αύξησης των metrics και – πρόσφατα – στο εξ ολοκλήρου καθοδηγούμενο από τα metrics περιεχόμενο προς κατανάλωση, το πλαίσιο το οποίο δημιουργείται είναι κάτι περισσότερο από ανησυχητικό. Τουλάχιστον με βάση τη δική μου οπτική.
Όντας ενεργός χρήστης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ο ίδιος, προφανώς και δεν επιχειρώ να τα αφορίσω συνολικά. Χρησιμοποιώντας τα μάλιστα για να δημοσιεύσω και να κοινοποιήσω αυτό το κείμενο, κάτι τέτοιο θα ήταν τουλάχιστον αστείο.
Ωστόσο, πιστεύω ότι διατηρώ προς το παρόν την ικανότητα να κρίνω ως παρατηρητής τη συγκεκριμένη πρακτική, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι η επαγγελματική μου ενασχόληση δεν επηρεάζεται καθ’οιονδήποτε τρόπο από την «αξία» μου στον κώδικα των «like» (η οποία δεν φαίνεται ούτως ή άλλως να είναι και ιδιαίτερα υψηλή). Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο ίσως και να έβλεπα τα πράγματα διαφορετικά, ή αυτό το κείμενο να μην είχε κριθεί ωφέλιμο να γραφτεί ποτέ.
(Αρχικά σκέφτηκα πως ίσως με ευνοεί επίσης το γεγονός ότι ανήκω σε μία γενιά που ενηλικιώθηκε πριν από την έκρηξη του διαδικτύου, αλλά διαπίστωσα ότι αυτό μάλλον δεν ισχύει όταν μου ήρθαν στο μυαλό παραδείγματα συνομηλίκων μου ή και μεγαλύτερων σε ηλικία ανθρώπων.)
Προς το παρόν, λοιπόν, και χρησιμοποιώντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ελεγχόμενα και αποκλειστικά για τη διασκέδασή μου, δε μπορώ παρά να θλίβομαι βλέποντας τις στρατιές των ανθρώπων που άκριτα αποδέχονται τη δημοτικότητα ως αξία, που την υπηρετούν και που κάνουν τα πάντα ώστε να την κατακτήσουν.
Ίσως τελικά και να τρομάζω λίγο, αναγνωρίζοντας ότι σύντομα αυτοί οι άνθρωποι θα αποτελούν (αν δεν αποτελούν ήδη) την πλειοψηφία.

Δείξε μου τα LIKE΄ ς  σου, να σου πω   ποιος  είσαι

Ο Αιώνας του Φιλαυτισμού


ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ 16

Ποιος είναι ο ομορφότερος εαυτός,  καθρέφτη,καθρεφτάκι μου

στο αιώνα  του Φβ, της κατανάλωσης, της επίδειξης ,της ατέρμονης ψυχανάλυσης του καναπέ, της ενημέρωσης των διαφημιστικών εταιρειών , της ειρήνης των αγορών, της διαφώτισης των θρησκευτικών , της αγαθοεργίας των κομματικών και των σέλφι φωτογραφιών;;;;;

Αποτελούμενο από τέσσερα μέρη (με ελληνικούς υπότιτλους), η ταινία-ντοκιμαντέρ

«The Century of the Self (Gr Subs)» είναι ότι καλύτερο στο πεδίο του.

Επιδιώκει να αναλύσει την πρόσφατη οικονομική κρίση και τη σημερινή κατάσταση στο κόσμο, πώς οι θεωρίες του Σίγκμουντ Φρόιντ χρησιμοποιήθηκαν για τον έλεγχο των λαών και πώς αυτές οι αντιλήψεις χρησιμοποιήθηκαν τελικά από τις εταιρίες για να χειριστούν τους καταναλωτές στην αγορά των προϊόντων τους.

.
Link 1 > Μέρος Πρώτο – Οι Μηχανές της Ευτυχίας

Η ιστορία για την σχέση μεταξύ του Φρόιντ και του Αμερικάνου ανιψιού του Έντουαρντ Μπέρκινς, ο οποίος είναι ο άνθρωπος που ανακάλυψε το επάγγελμα των δημοσίων σχέσεων την δεκαετία του 1920 και ήταν ο πρώτος που υιοθέτησε τις ιδέες του Φρόιντ για την χειραγώγηση των μαζών. Έδειξε στις Αμερικάνικες εταιρίες πως να πείσουν τους ανθρώπους να θέλουν αντικείμενα που δεν χρειάζονται. Ήταν ο αρχιτέκτονας της σύγχρονης τεχνικής της μαζικής καταναλωτικής πειθούς και ένας από τους κύριους υπεύθυνους για την κυρίαρχη δομή του σημερινού κόσμου που βασίζεται σε ένα καταναλωτικό εγωιστικό εαυτό…
.
Link 2 > Μέρος Δεύτερο – Η Εφαρμοσμένη Μηχανική της Συγκατάθεσης

Σε αυτό το επεισόδιο αποκαλύπτεται πως αυτοί που ήρθαν στην εξουσία μετά τον πόλεμο χρησιμοποίησαν τις ιδέες του Φρόιντ για το ασυνείδητο μυαλό, ώστε να ελέγξουν τις μάζες. Πολιτικοί και σχεδιαστές πίστεψαν τις ιδέες του Φρόιντ ότι βαθιά μέσα τους όλα τα ανθρώπινα όντα ήταν επικίνδυνα χωρίς λογική, γεμάτα επιθυμίες και φόβους. Ήταν πεπεισμένοι ότι αυτό ήταν που οδήγησε στην βαρβαρότητα της ναζιστικής Γερμανίας και ήθελαν να βρουν τρόπους να ελέγξουν αυτόν τον κρυφό εχθρό μέσα στο ανθρώπινο μυαλό. Η κόρη του Φρόιντ, Άννα, μαζί με τον ανιψιό του Έντουαρντ Μπέρκινς παρείχαν την κεντρική φιλοσοφία. Οι ΗΠΑ και η cia έκαναν πράξη τις ιδέες τους αναπτύσσοντας τεχνικές χειραγώγησης και ελέγχου των μυαλών των αμερικάνων πολιτών. Αυτός ήταν ο μόνος τρόπος, πίστευαν, που θα μπορούσε να εφαρμόσει την δημοκρατία και μια σταθερή κοινωνία καταπιέζοντας την βαρβαρότητα που κρυβόταν κάτω από την επιφάνεια.

.
Link 3 > Μέρος Τρίτο – Υπάρχει ένας αστυνομικός μέσα στο κεφάλι μας: Πρέπει να καταστραφεί

Την δεκαετία του ’60 ένα ριζοσπαστικό γκρουπ ψυχοθεραπευτών αμφισβήτησε των επιρροή που είχαν οι ιδέες του Φρόιντ στην Αμερική. Αυτοί, ήταν εμπνευσμένοι από τις ιδέες του Γουίλιαμ Ράιχ, ενός μαθητή του Φρόιντ, που στράφηκε εναντίον του και ο οποίος ήταν μισητός από την οικογένεια του Φρόιντ . Ο Ράιχ πίστευε ότι ο εσωτερικός εαυτός δεν έπρεπε να καταπιεστεί και να ελεγχθεί, αλλά αντίθετα να ενθαρρύνεται να εκφραστεί. Μέσα από όλο αυτό δημιουργήθηκε ένα νέο πολιτικό ρεύμα που υποστήριζε την δημιουργία ενός νέου ανθρώπινου όντος ελεύθερου από την ψυχολογική καταπίεση η οποία είχε εφαρμοστεί στο ανθρώπινο μυαλό από τις εταιρίες και τους πολιτικούς.
Σε αυτό το επεισόδιο θα δούμε πως αυτό το κίνημα αναπτύχθηκε δραστικά και πως σύντομα οι εταιρίες συνειδητοποίησαν ότι τελικά αυτή ήταν μία από τις μεγαλύτερες τους ευκαιρίες, ενθαρρύνοντας τον κόσμο να νοιώσει ότι είναι μοναδικές προσωπικότητες και παράλληλα πουλώντας τους τρόπους για να εκφράσουν αυτή την μοναδικότητα στρεφόμενοι πάλι σε Φροϋδικούς αναλυτές ώστε να αναγνωρίσουν τις βαθιές επιθυμίες του «νέου» εαυτού.
.
Link 4 > Μέρος Τέταρτο – Οχτώ άνθρωποι πίνουν λίγο κρασί στο Κέτερινγκ 

Σε αυτό το επεισόδιο: πως οι «αριστεροί» πολιτικοί τόσο στην Βρετανία όσο και στην Αμερική στράφηκαν στις τεχνικές που ανέπτυξαν οι εταιρίες για την ικανοποίηση του εσωτερικού εαυτού και των επιθυμιών του. Τόσο οι «Εργατικοί» του Τονι Μπλερ όσο και οι «Δημοκρατικοί» του Μπιλ Κλίντον χρησιμοποίησαν τα ίδια φοκους γκρουπ που ανακαλύφτηκαν από τους ψυχαναλυτές για την ανάληψη εξουσίας. Ξεκίνησαν να προσκολλούν τις πολιτικές στις βαθιές επιθυμίες και συναισθήματα των ανθρώπων με τον τρόπο που ο καπιταλισμός είχε μάθει να τους προσκολλά τα προϊόντα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία μία νέα κουλτούρα μάρκετινγκ και πολιτικής αναδύθηκε, η οποία επέτρεπε στους πολιτικούς να πιστεύουν ότι δημιουργούν μία νέα και βελτιωμένη μορφή της δημοκρατίας.

 Πηγή 

Η προπαγάνδα των εμπόρων των εθνών

Το Λυκόφως της Εξουσίας


  • Το λυκόφως των θεών
  • Ηγεμόνες εκτός Ουσίας
  • Αδύνατο να μάθεις τα φρονήματα, τη σκέψη, την ψυχή του κάθε ανθρώπου προτού πάρει στα χέρια του εξουσία. – Σοφοκλής (Αντιγόνη)
  • Ακόμα και ο Φαραώ ήξερε το μυστικό της υπακοής: για να γνωρίζει ο λαός το φόβο να τιμωρείς όχι τους ένοχους, αλλά τους αθώους. Άγνωστος
  • Αν πάρεις εξουσία, μη χρησιμοποιήσεις κανένα φαύλο στη διοίκηση, επειδή, για τα δικά του αδικήματα. εσένα θα κατηγορήσουν Ισοκράτης
  • Άνθρωποι που συμβιώνουν δεν υπάρχουν. Υπάρχουν μόνο άνθρωποι που εξουσιάζουν και άνθρωποι που εξουσιάζονται Τουχόλσκι Κουρτ
  • Αρχή άνδρα δείκνυσι Βίας
  • Αρχή άνδρα δείκνυσι (Η εξουσία δείχνει τον άνδρα) Πιττακός
  • Αρχής τετευχθώς, ίσθι ταύτης άξιος (Όταν καταλάβεις την εξουσία να φροντίσεις να είσαι άξιος αυτής) Περίανδρος
  • Αυτή η τρομερή, ακατανίκητη τάση προς την εξουσία εμφανίζεται από μια κενότητα μέσα σου, από την κατωτερότητά σου Όσσο
  • Αυτοί που διψάνε για εξουσία είναι ψυχικά ασθενείς άνθρωποι. Αυτοί πάσχουν από σύμπλεγμα κατωτερότητας: έχουν μια βαθιά πληγή μέσα τους. Θέλουν ν’ αποκτήσουν εξουσία για να πείσουν τον εαυτό τους πως είναι κάτι και να πείσουν και τους γύρω ότι δεν πρέπει να τους βλέπουν σαν απλούς ανθρώπους, ενώ σαν εξαίρετους ανθρώπους Όσσο
  • Αυτός που εξουσιάζει τους άλλους έχει ισχύ, αυτός που εξουσιάζει τον εαυτό του έχει δύναμη Λαο Τσι
  • Βασιλική διαταγή και τα σκυλιά δεμένα Ελληνική Παροιμία
  • Δαπανών άρχου (Να κυβερνάς πλουσιοπάροχα) Αισχύλος
  • Δεν είναι στη φύση της πολιτικής να εκλέγονται οι καλύτεροι. Οι καλύτεροι δε θέλουν να εξουσιάζουν το συνάνθρωπό τους Μακντόναλντ Τζορτζ
  • Δεν έχουμε εξουσία πάνω στη ροή των σκέψεών μας έτσι όπως και στην κυκλοφορία του αίματός μας Βολτέρος
  • Δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα, που εγγυάται πως δεν θα κυβερνηθούμε καλύτερα από αυτό που μας αξίζει Σω Μπέρναρντ
  • Διαίρει και βασίλευε Μακιαβέλλι
  • Διαίρει και βασίλευε (Divide et impera) Λατινική Παροιμία
  • Εάν δικάζεις, εξέταζε, εάν βασιλεύεις, διάταζε Σενέκας
  • Εγώ αγαπώ την εξουσία ως καλλιτέχνης, όπως ο βιολιστής αγαπάει το βιολί του. Εγώ αγαπώ την εξουσία, για να βγάζω απ’ αυτήν ήχους και αρμονία Ναπολέων
  • Είναι μεγάλη η εξουσία των μέσων, αλλά είναι ανύπαρκτη μπροστά στα μέσα της εξουσίας Νόρτκλιφ Α.
  • Είναι παράξενος πόθος το να επιδιώκεις την εξουσία και να χάνεις την ελευθερία Μπέικον Φ.
  • Εκκλησία είναι το όνομα της απάτης με την οποία οι μεν θέλουν να εξουσιάζουν τους δε. – Λέων Τολστόι
  • Ένας κακός χαρακτήρας, αναλαμβάνοντας εξουσία, προκαλεί δημόσιες συμφορές
  • Εξουσία, το λέει και η ίδια η λέξη: εκτός ουσίας Χορόσκελης Δ.
  • Εξουσία: ναρκωτικό χωρίς το οποίο οι πολιτικοί δε μπορούν να ζουν και το οποίο αγοράζουν από τους ψηφοφόρους με τα χρήματά των ίδιων ψηφοφόρων Νίντεμ Ρ.
  • Έχεις μεγάλη εξουσία, αν κατέχεις τον εαυτό σου. Σενέκας
  • Έχετε εξουσία πάνω στους ανθρώπους μέχρι την στιγμή που τους πήρατε τα πάντα. Όμως, όταν τους αφήσατε χωρίς τίποτα, τότε τους χάσατε, είναι ελεύθεροι Σολζενίτσιν Α.
  • Η ανάγκη είναι η πρόφαση για κάθε παραβίαση της ελευθερίας. Είναι το πρόσχημα των τυράννων, η κραυγή των σκλάβων Πιτ Ουίλιαμ
  • Η διακυβέρνηση ενός μεγάλου λαού είναι σαν να ψήνεις ένα μικρό ψάρι. Μην το παρακάνεις Λαο Τσι
  • Η εξουσία είναι απρόβλεπτη και για αυτό αφήνει μια πιθανότητα τυχαίας λήψης σωστών αποφάσεων Μάμτσιτς Μ.
  • Η εξουσία είναι καθήκον, η ελευθερία: Eυθύνη Έμπνερ-Έσεμπαχ Μ.
  • Η εξουσία είναι το υπέρτατο αφροδισιακό Κίσινγκερ Χ.
  • Η εξουσία ξεγλιστρά πιο εύκολα μέσα από καθαρά χέρια Άγνωστος
  • Η εξουσία πάνω στους ανθρώπους αποκτάται μόνο δια μέσου εξυπηρέτησης των ανθρώπων. Αυτός ο κανόνας δεν έχει εξαιρέσεις Κούζεν Β.
  • Η εξουσία περισσότερο απ’ όλους ελκύει τους χειρότερους απ’ τους ανθρώπους Απσερονί Α.
  • Η εξουσία πηγάζει από την κάννη του όπλου Μάο Τσε Τούνγκ
  • Η εξουσία χουζουρεύει πάνω σ’ εκείνους που κείτονται κάτω της Μίτσιτς Μ.
  • Η εξουσία χωρίς την κατάχρηση χάνει το θέλγητρό της Βαλερή Π.
  • Η επιδίωξη της εξουσίας γεννήθηκε από τον φόβο. Εκείνος που δεν φοβάται τους ανθρώπους δεν έχει την ανάγκη να τους εξουσιάζει Ράσσελ Μπ.
  • Η κάθε εξουσία είναι μια ατελείωτη συνομωσία Ντε Μπαλζάκ Ο.
  • Η κυβέρνηση δεν έχει να κάνει προτάσεις, αλλά να δώσει εντολές (Le gouvernement n’a pas de propositions à faire, mais des ordres à donner) Ντε Γκωλ Σαρλ
  • Η λαχτάρα να σώσεις την ανθρωπότητα είναι σχεδόν πάντα μια καμουφλαρισμένη λαχτάρα να την εξουσιάσεις Μένκεν Χένρι
  • Η μεγαλύτερη κυριαρχία πάνω στη γη είναι η αυτοκυριαρχία Πρέντης Ντ.
  • Η μόνη υποχρέωση που αναγνωρίζω, είναι να κάνω πάντα αυτό που θεωρώ σωστό. Η μόνη εξουσία την οποία αναγνωρίζουν οι μη βίαιοι είναι η συνείδησή τους, ακόμα κι όταν αυτή συγκρούεται με το νόμο Θόρεϊ Χ.
  • Η πείρα και η ιστορία διδάσκουν πως οι λαοί και οι ηγεσίες δεν έχουν μάθει τίποτα από την ιστορία και πως ποτέ δεν ενεργούν με βάση τα διδάγματά της Χέγκελ Γκέοργκ
  • Κι αδύνατο να μάθεις τα φρονήματα, τη σκέψη, την ψυχή του κάθε ανθρώπου προτού πάρει στα χέρια του εξουσία [[Ευριπίδης [«Αντιγόνη»]]
  • Λίγοι οι άρχοντες που θαυμάζουν οι αυλικοί τους Ντε Μονταίν Μισέλ (1533-1592)
  • Μαρξιστής είναι όποιος ακολουθεί τον Μαρξ όχι όμως μέχρι το μοίρασμα της εξουσίας στους φτωχούς Λιακάτου Σ.
  • Μέγιστος εχθρός των εξουσιών ο πολιτισμός Αριστοτέλης
  • Μετά από κείνους που έχουν τα πιο υψηλά πόστα, δε γνωρίζω πιο δυστυχισμένους ανθρώπους, εκτός εκείνων που τους φθονούν Μεντενόν Κα.
  • Μια απλή αλήθεια: η αγάπη για την ελευθερία είναι αγάπη για τους άλλους, ενώ η αγάπη για την εξουσία είναι αγάπη του εαυτού σου Χέζλιτ Ου.
  • Μια συντηρητική κυβέρνηση είναι μια οργανωμένη υποκρισία Ντιζραέλι
  • Να επιδιώκεις την εξουσία για να έχεις ασφάλεια και γαλήνη, αυτό είναι σαν να σκαρφαλώνεις στον ηφαίστειο για να κρυφτείς από τη θύελλα Πετράρχης
  • Να έχεις καλούς φίλους και σοφούς δασκάλους. Τα πλούτη και η εξουσία είναι φευγαλέα, αλλά το άρωμα της σοφίας πάντα ευωδιάζει τον κόσμο Χανσάν
  • Να ζηλεύεις όχι εκείνους που απέκτησαν μέγιστη εξουσία, αλλά εκείνους που χρησιμοποιούν άριστα την υπάρχουσα εξουσία Ισοκράτης
  • Να κυβερνάς το σπίτι σου Χίλων
  • Ο άνθρωπος κυριαρχώντας πάνω στους άλλους, χάνει τη δική του ελευθερία Μπέικον Φ.
  • Ο άνθρωπος όταν έχει ελευθερία δείχνει τι μπορεί, κι όταν έχει εξουσία δείχνει από τι πάσχει Λιακάτου Σ.
  • Ο δεσπότης δεν φοβάται τους πειστικούς συγγραφείς που διδάσκουν την ελευθερία, φοβάται τον μεθυσμένο ποιητή που μπορεί να πει ένα αστείο που θα πιάσει Γουάιατ Ε.
  • Ο λαός πάντα έχει την εξουσία (στην δημοκρατία), όμως κανένας δεν ξέρει πάνω σε ποιους αυτή απλώνεται Βιγκούσιν Α.
  • Ό, τι παιγνίδι και να παίζεις με την εξουσία, όλα τελειώνουν με γδύσιμο Μάμτσιτς Μ.
  • Οι αδύνατοι καταγγέλλουνε, κι οι δυνατοί εκδικούνται Ελληνική παροιμία
  • Οι δίκαιοι έχουν με το μέρος τους το δίκιο, και οι ισχυροί τη δικαιοσύνη Δρολάπας Ε.
  • Οι κρατούντες έχουν ανάγκη τους σοφούς περισσότερο, παρά οι σοφοί τους κρατούντες Αμπού-ελ-Φαράντζ
  • Οι περισσότεροι άνθρωποι τα βγάζουν πέρα με τις αντιξοότητες, αλλά αν θέλεις να δοκιμάσεις το χαρακτήρα ενός ανθρώπου, δώσε του εξουσία Λίνκολν Αβραάμ
  • Οι συνετοί δε θα έρθουν ποτέ στην εξουσία. Και πολύ λιγότερο, οι δίκαιοι. Κέστνερ Ε.
  • Οι φορείς της εκτελεστικής εξουσίας δεν είναι αφέντες του λαού, μα υπάλληλοί του. Ο λαός πρέπει να μπορεί να τους διορίζει και να τους απολύει όποτε θέλει. Δεν υπάρχει θέμα να συμβληθούν με το λαό, πρέπει να τον υπακούσουν.
  • Όλες οι τέχνες δεν έχουν γεννήσει παρά αριστουργήματα. Η τέχνη της διακυβέρνησης δεν έχει γεννήσει παρά τέρατα Σαν Ζιστ
  • Όπου κρύβεται η κοινή γνώμη, δεν κυβερνά κανείς Μωρεάς
  • Όσο πιο δυνατό είναι το αίσθημα ευθύνης, τόσο πιο αδύνατη είναι η δίψα για την εξουσία Γκαρτσίνσκι Σ.
  • Όταν η εξουσία φτύνει το λαό, ο λαός φτύνει την εξουσία Άγνωστος
  • Όταν κάποιος καταλαμβάνει ένα δημόσιο αξίωμα, πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του δημόσιο κτήμα Τζέφερσον Τόμας
  • Περιουσία είναι μια επιθετικότητα – σε στάση. Εξουσία είναι η ίδια επιθετικότητα – σε κίνηση Λιακάτου Σ.
  • Πόλεμος: ανθρωποθυσία στο είδωλο της εξουσίας Κρουγκλόφ Α.
  • Πολίτας μη θράσυνε (Να μη διαφθείρεις τους πολίτες) Πιττακός
  • Ποτέ δε θα καταλάβω πως ένα συνετό ον μπορεί να περιμένει για τον εαυτό του ευτυχία δια της άσκησης εξουσίας πάνω σε άλλους Τζέφερσον Τ.
  • Ποτέ δεν αγαπούσανε τους ποιητές οι κυβερνώντες, αλλά κι οι ποιητές περιφρονούνε τους κρατούντες Αρρανί
  • Προτιμώ ο λαός μου να σιωπά, παρά να μιλάει Αμίν Ίντι
  • Πώς κυβερνάνε αυτόν τον κόσμο και τον οδηγούν σε πόλεμο; Πρώτα οι πολιτικοί λένε ψέματα στους δημοσιογράφους και μετά οι ίδιοι πιστεύουν στην ψευτιά τους, όταν τη βλέπουν τυπωμένη Κράους Κ.
  • Πώς να μπορέσω να εξουσιάζω τους άλλους, όταν δεν έχω τη δύναμη να εξουσιάζω τον εαυτό μου; Ραμπελέ Φρανσουά
  • Σε κάποιες χώρες η σάτιρα είναι περιττή. Η κυβέρνηση γελοιοποιείται από μόνη της Ρόντα Αλεξάντερ
  • Στην αρχή πιο ελκυστικό είναι το σεξ, όμως στην μακρόχρονη προοπτική το ενδιαφέρον κρατάει μόνο η εξουσία Γιανγκ Κβινγκ
  • Στην μάχη των φιλοδοξιών, στην θυελλώδη επιδίωξη της εξουσίας είναι αόρατος ο φράχτης που ξεχωρίζει τις ακρότητες της μοίρας! Ένα βήμα από τον θρόνο ως τη φυλακή, από το μέγαρο ως τον τάφο Χόλαντ Ντ.
  • Την εξουσία μπορείς να εμπιστευτείς μόνο στον άνθρωπο που την βαριέται και την αποφεύγει Γαλλική παροιμία
  • Την εξουσία ονειρεύονται οι άνθρωποι οι ικανότητες των οποίων είναι πιο αδύναμες από τη ματαιοδοξία τους Μουραβιόβα Ο.
  • Την εξουσία, ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα κυβερνάει, την απολαμβάνει μια κλειστή χωρίς ιδεολογία ομάδα, η λεγόμενη «κοινωνία των κολλητών» Τάγιος Ν.
  • Το κρατούν φοβού (Να φοβάσαι τους ισχυρούς) Περίανδρος
  • Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό Ελληνική Παροιμία
  • Το ψάρι βρομάει απ’ το κεφάλι Ελληνική Παροιμία
  • Τύραννος: σκλάβος γυρισμένος από την ανάποδη Αγγλική παροιμία
  • Φιλαρχία: πάθος για να είσαι αγαπητός με βία Κρουγκλόφ Α.
  • Πηγή ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
  • Στέγνωσα  την ψυχή μου για να κυβερνήσω αυτόν τον τόπο, Κ. Καραμανλής