Κομματοκρατία και φαυλοκρατία


Βουλή Μ

Ένα ενδιαφέρον κείμενο  μου εστάλη, μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας από τον Όμηρο Αλεξάνδρου, γνωστό αγωνιστή της Κύπρου  που βασίζεται σε σκέψεις του Νικόλαου Ταμουρίδη.
Περιγράφει αναλυτικά, σύντομα και ουσιαστικά την κατάσταση που επικρατεί στο χώρο των κομμάτων, οδηγούντα  την χώρα σε κώμα και στο πελατειακό συρφετό των ψηφοφόρων που συντηρούν με γνώμονα το προσωπικό καθαρά κέρδος.
Σε άλλα άρθρα μου έχω αναφερθεί, ξεκάθαρα στον ρόλο των κομμάτων, έτσι που σκιαγραφούνται διορατικά από τον μεγάλο μας ποιητή τον Όμηρο.
Ποιος είναι ο αρχηγικός μνηστήρας, μετά τον θρησκευτικό ΑΝΤΙΝΟΟ;
Ο κομματικός ΕΥΡΥΜΑΧΟΣ-ΕΥΡΥΝΟΜΟΣ με τα πολλά πάνελ και παραθυράκια των μαχών εντυπώσεων χωρίς κανένα ουσιαστικό περιεχόμενο.
Ποια είναι η λύση;
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε δεν μπορούν να λυθούν, αν μείνουμε στο επίπεδο σκέψης που είχαμε όταν τα δημιουργήσαμε. Συνεπώς  θα πρέπει να επαναεξεταστεί ο ρόλος, οι επιχορηγήσεις, η λειτουργία   και η σύνθεση των κομμάτων.
Ας ξεκινήσουμε από  εκεί.
Αστραία

ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΕΙΝΗ ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑ
Σύγχρονη κυπριακή και ελλαδική πολιτική Κομματοκρατία!

Συνέχεια

Advertisements

Ο θάνατος του σύγχρονου κόσμου


OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Άνθρωποι και Μηχανές

Χάνεται ο σημερινός άνθρωπος. Ο κόσμος, η εποχή μας, ο πολιτισμός μας. Καταποντιζόμαστε όπως η αρχαία εκείνη Ατλαντίδα που γράφει στον Τίμαιο ο Πλάτων.

Αυτά δε σας τα λέω εγώ. Αυτά τα είπανε και τα γράψανε όλοι οι επιφανείς αιματολόγοι του πνεύματος από τον περασμένο κιόλας αιώνα. Ο Φρειδερίκος Νίτσε, ο Ντοστογιέφσκι, ο Σπέγγλερ, ο Έλιοτ, ο Κάφκα, ο Φρόυντ, ο Τζόυς, ο δικός μας Καβάφης.
Σας κοιτώ και βλέπω να μην πιστεύετε αυτό που πιστεύουν. Ότι ήρθε η παρακμή και έρχεται και η πτώση του πολιτισμού μας. Σαν την παρακμή και την πτώση της Ρώμης που συμπαράσυρε μαζί της ολόκληρο τον αρχαίο κόσμο. Αλλά το να μην πιστεύετε, αυτό ακριβώς είναι η απόδειξη ότι η γοερή αυτή πρόταση είναι αληθινή. Οι κακές προφητείες της Κασσάνδρας βγαίνουν αληθινές, γιατί κανείς δεν τις πίστευε.

Η αιτία, που ο σύγχρονος κόσμος πεθαίνει είναι ότι έλειψε από τη ζωή μας η αίσθηση του τραγικού. Ξεχάσαμε τον ηρωικό μας αντίλογο με τις Ευμενίδες, που είπε ο Σεφέρης. Μας πήρε ο ύπνος, μας πήραν για πεθαμένους κι έφυγαν βρίζοντας τους θεούς που μας προστατεύουν..

Τι σημαίνει τραγικό, τι σημαίνει αίσθηση του τραγικού;
Την αλήθεια αυτή τη διατύπωσε μαθηματικά ο Δημόκριτος.
“Φυσικώς και αδιδάκτως ο άνθρωπος φεύγει μεν την αλγηδόνα, διώκει δε την ηδονήν.”
Και εδώ είναι το δύσκολο. Ο άνθρωπος, προπαντός σήμερα, με το ευδαιμονιστικό ιδεώδες που τον κατακλύζει ζητά μόνο τη χαρά και αποστρέφει το πρόσωπό του στη λύπη. Με άλλα λόγια έγινε μισός και μισερός. Έγινε μονοσήμαντος, ανισόποδος και ανισοσκελής και ανισόρροπος. Έγινε μ’ ένα λόγο αφύσικος.
Μεταχειρίζεται μόνο το Είναι της φύσης και παροπλίζει το Μηδέν. Αποτέλεσμα ο πολιτισμός του, ο τρόπος της ζωής του δηλαδή, είναι της παρακμής και της αποσύνθεσης. Είναι η λευχαιμία του σύγχρονου πολιτισμού που επισήμαναν εκείνοι οι επιφανείς αιματολόγοι που ανέφερα στην αρχή.
Η ευθύνη μας για τις μέλλουσες γενεές είναι ανυπολόγιστη. Γιατί με την παιδεία που δίνουμε στα παιδιά μας τους κρύβουμε συστηματικά την κακή όψη της φύσης και της ζωής. Το αίσθημα του τραγικού το κρύψαμε στη σπηλιά όπως φυλάκισε ο Σίσυφος το θάνατο.
Και αλίμονο στο Σίσυφο, όταν ψηλά από τον Όλυμπο θα αντιληφθούν οι θεοί την πονηριά του.
liantinis.gr

Η πτώση των τάξεων


OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Οι πλούσιοι  τω πνεύματι  και….. οι πτωχοί της  Ελλάδος του ευρώ

Το 1% των Ελλήνων κατέχει το 56,1% του πλούτου της χώρας, το 10% των Ελλήνων κατέχει το 87% του πλούτου και το 90% των Ελλήνων κατέχει μόνο το 13% του πλούτου της χώρας. Αυτές βασικά είναι οι κοινωνικές τάξεις στην Ελλάδα, με βάση τον πλούτο που κατέχουν και φυσικά την αντίστοιχη πραγματική εξουσία που διαθέτουν, πέρα από τον κάθε συνταγματικό φερετζέ δημοκρατίας που κάνει τους πολυπληθείς αφελείς να πιστεύουν ότι υπάρχει δημοκρατία στην Ελλάδα.

Η πραγματική αυτή εικόνα, η οποία δεν αλλάζει με τίποτα, παρά μόνο με επανάσταση, είναι φυσικό να εκφράζεται και στο ανάλογο καταναλωτικό πρότυπο. Ο πλούτος παρέχει την ηδονή της επίδειξής του στον κατέχοντα και η εξουσία παρέχει την ηδονή της ανωτερότητας στον ασκούντα την εξουσία.

Όμως τα τελευταία προ της κρίσεως χρόνια, με τα δάνεια που χορηγούσαν αφειδώς οι τράπεζες, δημιουργήθηκε ένας υπερκαταναλωτισμός και μία επίδειξη πλασματικού πλούτου με δανεικά, δυσανάλογα σε σχέση με την θέση του καθενός στην κοινωνική ιεραρχία, με βάση πάντα την κατοχή πραγματικού πλούτου, που εκτέθηκε στην αρχή. Για παράδειγμα, ο ανήκων στο 87% του λαού κυκλοφορούσε στο δρόμο με τζίπ  ή έμενε σε σπίτι σε πλούσια προάστια ή έκανε ταξίδια και διακοπές, ανάλογα με εκείνα του ανήκοντα στο 1% ή στο 10%. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να γίνουν δυσδιάκριτες οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των οικονομικών τάξεων και αυτό δεν μπορούσε να γίνει ανεκτό επί πολύ από την ολιγαρχία της χώρας.

Σήμερα λοιπόν και με βάση τα σκληρά οικονομικά μέτρα που επιβάλλονται στην ελληνική κοινωνία, με την αιτιολογία της χρεοκοπίας και του κινδύνου του Grexit, αποκαθίσταται παράλληλα και βίαια και ο διαχωρισμός των οικονομικών τάξεων που αναφέρθηκε στην αρχή και ο οποίος είχε διασαλευτεί. Όλη λοιπόν αυτή η κατάσταση της «αναγκαίας» λιτότητας που πλήττει μόνο το 87% των Ελλήνων, ταυτόχρονα επαναφέρει βίαια τα πράγματα στην αρχική τους κατάσταση.

ΥΓ1. Το ισχύον κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα είναι ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα και βοηθά προς την σχεδιασμένη κατεύθυνση, μην μπορώντας ο λαός να αντιδράσει, αφού δεν έχει πραγματική εξουσία στα χέρια του. Ακόμα και το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα που αποτόλμησε, το έτριψαν οι αριστεροί ελιτίστες στη «μούρη» του λαού.

ΥΓ2. Η ανάμνηση αυτής της καταναλωτικής ευδαιμονίας και η ψευδαίσθηση της ανόδου στην κοινωνική ιεραρχία που παρείχε το ευρώ (στην πραγματικότητα δεν την παρείχε το ευρώ αλλά τα τραπεζικά δάνεια), κρατά τώρα δέσμια τη συνείδηση του λαού στο ευρώ και έτσι ο τελευταίος γίνεται εύκολο αντικείμενο εκμετάλλευσης από την ολιγαρχία. Δυστυχώς….

ΒΙΑΙΗ ΑΝΑΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΤΑΞΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Πέτρος Χασάπης

ΠΗΓΗ

Ποιοι κυβερνούν αυτό τον έρημο τόπο


%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b7-%cf%88%cf%88

Ποιος κυβερνά επιτέλους αυτό τον τόπο;
Δικηγόροι, ιατροί, οικονομολόγοι, ψυχολόγοι,  πανεπιστημιακοί, με τις ευλογίες της εκκλησίας που όταν θέλει θυμάται την πολιτική, αλλιώς, διαβάζει αμέτοχη, πατερικά κείμενα, φιλοαμέριμνα και χωρίς ντροπή.
Ο Αντίνοος, ο Ευρύμαχος, ο Λαγόκαρδος Αμφίνομος, οι μεγάλοι της ζωής μας,  μνηστήρες και πολλοί, κυβερνούν, ελέω του καλοκάγαθου θεού, τρώνε και πίνουν , πηγαινοέρχονται σε ταξίδια με τους ακόλουθους μανδαρίνους, βγάζουν λόγους δημοκρατικής τάξης, ισότητος  και ευπείθειας  με τον πατέρα του Αντίνοου, τον Ευπείθη, αλληλοβραβεύονται και αλληλουποστηρίζονται  χωρίς αιδώ.

Αφού είμαστε όλοι ίσοι και διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για την ισότητα, γιατί δεν  είμαστε ΙΣΟΙ και  στην αμοιβή και τον  ΜΙΣΘΟ;

Εννοούν  «ίσοι» στο μισθό της σύγχρονης δουλείας ή στον θάνατο της ανεργίας;

Ο Αλέξανδρος ήταν αρχηγός, γιατί ήταν  πρώτος στη μάχη, στο  ρίσκο και στην αντοχή.

-Δεν έχει νερό για τον στρατό και τον λαό; Δεν θα πιω ούτε και εγώ.

Τα παλικάρια της φακής, που  μας κυβερνούν  είναι Δαρείοι και εξαγορασμένοι ΜΗΔΟΙ  με παχύ λαιμό και μας  έχουν πρήξει το συκώτι εδώ και καιρό.

Ο ανθρωπισμός  με το ελάχιστο κόστος  είναι  φθηνός λαϊκισμός και η δημοκρατία  σε μια χώρα,ξεκινάει από  τη δικαιοσύνη και τα ίδια δικαιώματα στη ζωή, διαφορετικά είναι εξουσία ληστρική.
Όλοι τους, άνθρωποι των κομμάτων και συνδικαλιστές και  γόνοι καλών οικογενειών ανεπάγγελτοι.
Άνθρωποι που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους, οικονομολόγοι, που δεν έχουν κάνει μία υγιή επιχείρηση,  δικηγόροι που δεν θα κέρδιζαν καμιά δίκη, αν οι δικαστές δεν ήταν εξαγορασμένοι, ιατροί που έχουν φέρει  τα νοσοκομεία σε αυτή την κατάσταση, και  αρχιτέκτονες  και μηχανικοί που έχουν κτίσει αυτές τις πόλεις ΤΕΡΑΤΑ και τα υπόγεια με δυσοσμία ηχηρή.
Όλοι αυτοί, με πτυχία και πανεπιστημιακή  σπουδή. Μεγάλοι  ΜΑΣΤΡΟΠΟΙ.

Εξευτελίζουν την πολιτική ζωή του τόπου με αμετροέπεια  σε ένα εκφυλισμό και  θάνατο εντροπίας, που της πάει πολύ.
Κουτοί;  Όχι καθόλου.
Ευφυείς, με εξαιρέσεις φυσικά, γιατί υπάρχουν και οι χαζοί.
Κουτοπόνηροι και αλαζονικοί.
Επιδείξεις ,  απληστία και ανούσια αυτοπροβολή.
Μεταπτυχιακά χωρίς αντίκρυσμα . Δεν μπορούν να μοιράσουν άχυρο σε δυο γαιδάρους.
Γιατί ;
Σκέπτονται με βάση μόνο το προσωπικό τους συμφέρον σε πρώτη γραμμή.
Και είναι ΕΝΟΧΟΙ μεγάλης βλακείας, γιατί το υπέρμετρον προσωπικό συμφέρον στο οποίο  έχουν εγκλωβισθεί, κάποια στιγμή γίνεται θηλειά στο λαιμό τους από έναν συλλογικό ΟΝΕΙΡΕΥΤΗ.
Αστραία
12 10 2016

ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΙ

Οι δικηγόροι εξακολουθούν να είναι, όπως και πριν τη Μεταπολίτευση, το… πλειοψηφούν κόμμα της Βουλής με ποσοστό 15,7 % επί των 300.

Ακολουθούν οι γιατροί (12,6%), οι επιστήμονες (φυσικοί, χημικοί, μαθηματικοί, κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι- 12,6% ), οι πανεπιστημιακοί (9,6%), οι οικονομολόγοι (8,8%), οι υπάλληλοι (8,4%), τα διευθυντικά στελέχη (6,5%), οι δάσκαλοι και οι καθηγητές μέσης εκπαίδευσης (5%), ενώ μικρή είναι η συμμετοχή των εργατών-αγροτών (1,9%), των τεχνικών επαγγελμάτων (1,1%) και των αξιωματικών ενόπλων δυνάμεων (1,1%).

Αυτά και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία στην έκδοση του Εθνικού Κέντρου Πολιτικών Ερευνών «Η πολιτική αντιπροσώπευση στην σύγχρονη Ελλάδα», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση, σε επιμέλεια της ερευνήτριας Μανίνας Κακεπάκη. Στις 230 σελίδες του τόμου καταγράφονται, αξιολογούνται και σχολιάζονται τα χαρακτηριστικά των μελών του ελληνικού κοινοβουλίου από το 1996 έως τη σημερινή Βουλή.

Μελετώντας τους πολλούς πίνακες μένει κανείς στα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι υπάρχει υπεροχή πτυχιούχων ΑΕΙ μεταξύ των κοινοβουλευτικών μας , με ένα μικρό προβάδισμα στους άνδρες. Τα πανεπιστημιακά πτυχία εσωτερικού και εξωτερικού είναι 51,3%, οι μεταπτυχιακοί τίτλοι 19,8 %, ενώ το άθροισμα μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων αγγίζει το 32%. Συνολικά το 83% των εθνοπατέρων και εθνομητέρων κατέχει τίτλους ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και μόνο ένα 7% δεν διαθέτει πτυχίο ή μεταπτυχιακό τίτλο.

Πρόκειται για ένα πολιτικό προσωπικό που έχει να επιδείξει υψηλές βαθμίδες εκπαίδευσης και μάλιστα υπερβαίνει σε τίτλους το κοινοβουλευτικό προσωπικό άλλων ευρωπαϊκών κοινοβουλίων, των οποίων τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά κυμαίνονται γύρω στο 65-80% των ακαδημαϊκών τίτλων.

Από ποια «πόρτα» όμως εισέρχονται οι υποψήφιοι;

Ποια είναι η προϋπηρεσία τους; Και ποια η προηγούμενη δράση τους;

Η θητεία στο κόμμα συγκεντρώνει τα μεγαλύτερα ποσοστά (52,5% στους 1.058 βουλευτές που εξετάστηκαν). Έπεται η εκλογή στην αυτοδιοίκηση (39%) και τρίτη κατά σειρά η συμμετοχή σε συνδικαλιστικές οργανώσεις (27%). Ακολουθεί, σε μεγάλη απόσταση , η υπηρεσία σε ευρωπαϊκές θέσεις (3,2%).

Η μελέτη, η οποία επεκτείνεται σε οκτώ εκλογικές αναμετρήσεις, εστιάζει στις βασικές κοινωνικο-δημογραφικές μεταβλητές, δηλαδή το επίπεδο εκπαίδευσης, το επάγγελμα και το φύλο, διερευνά τις διαφοροποιήσεις στα δύο φύλα όσον αφορά την κατάκτηση υπουργικών θώκων, ( όπου υστερούν οι γυναίκες ),αναλύει την γεωγραφική διάσταση της αντιπροσώπευσης, αξιολογεί το θεσμό των βουλευτών επικρατείας και εξετάζει το μεγάλο μέγεθος των εκλογικών περιφερειών.

Οι συγγραφείς των ξεχωριστών ενοτήτων είναι οι: Γιάννης Καραγιάννης λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, Φανή Μ. Κουντούρη διδάκτορας της Σορβόνης, Κωστής Πιερίδης υποψήφιος διδάκτορας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Σταύρος Σκρίνης διδάκτορας στο Πάντειο.

Ο τόμος αποτελεί την ακτινογραφία όσων προσωποποιούν τον πανταχόθεν βαλλόμενο κοινοβουλευτικό θεσμό. Για τον οποίον… μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δεν έχει βρεθεί έτερος πλέον ανταγωνιστικός. Παρά τις επεισοδιακές διακοπές, τους θορύβους και τις εκρήξεις στις συνεδριάσεις των υψηλά μορφωμένων κοινοβουλευτικών μας…

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ