Νέα Οδύσσεια


ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤ

Apollonio, Adventures of Ulysses (1435)

Ο Οδυσσέας σε νέες  κινηματογραφικές περιπέτειες

Χολιγουντιανή ταινία γίνεται η Οδύσσεια του Ομήρου από την ομάδα των Αγώνων Πείνας. Τη σκηνοθεσία θα αναλάβει ο Φράνσις Λόρενς, το σενάριο θα γράψει ο Πήτερ Κρεγκ και η Νίνα Τζέικομπσον θα είναι στην παραγωγή.

Στόχος της Lionsgate είναι να γυριστεί η παραγωγή στις αρχές του επόμενου έτους, μόλις η ομάδα ολοκληρώσει την παραγωγή των Αγώνων Πείνας: Mockingjay – Μέρος 2ο.

Ο Λόρενς έχει σκηνοθετήσει τρεις από τις τέσσερις ταινίες της σειράς βιβλίων Αγώνες Πείνας, ενώ ο Πήτερ Κρεγκ έχει γράψει τα σενάρια των δύο τελευταίων ταινιών.

Με ενδιαφέρον αναμένουμε να δούμε ποιος θα ενσαρκώσει τον Οδυσσέα, καθώς και την τοποθεσία των γυρισμάτων της ταινίας. Άγνωστο παραμένει εάν θα γίνουν και κάποια γυρίσματα στην Ελλάδα, η οποία συχνά κρίνεται ως ακριβή χώρα για γυρίσματα, με αποτέλεσμα πολλές ξένες παραγωγές να προτιμούν χώρες όπως η Μάλτα.

Η Οδύσσεια έχει μεταφερθεί αρκετές φορές στη μεγάλη οθόνη (γνωστή μεταφορά είναι η ταινία του 1954 με τον Κερκ Ντάγκλας στον πρωταγωνιστικό ρόλο), ενώ πολλές ταινίες (όπως το Ω Αδελφέ που είσαι; έχουν εμπνευστεί από την ιστορία του πολυμήχανου Οδυσσέα.

Πηγή

Advertisements

Ιωάννης Καποδίστριας


Η ζωή του Ιωάννη Καποδίστρια σε ταινία!

Η ζωή του Ιωάννη Καποδίστρια σε ταινία!

Τον προσεχή Σεπτέμβριο του 2015 ξεκινούν τα γυρίσματα της νέας ταινίας που θα είναι αφιερωμένη στον πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια και επί σειρά ετών υπουργό Εξωτερικών της Ρώσικης Αυτοκρατορίας. Η ταινία «Ιωάννης Καποδίστριας» σε σενάριο και σκηνοθεσία του γνωστού Έλληνα σκηνοθέτη Τάσου Λέρτα, θα αποτελέσει μεγάλη ελληνορωσική παραγωγή με τη συμμετοχή και της Ελβετίας, καθώς ο Ιωάννης Καποδίστριας, συνέβαλε αποφασιστικά στην οργάνωση και συγκρότηση του ανεξάρτητου κράτους της Ελβετίας, με την καθιέρωση του Συντάγματος των Καντονίων που ισχύει ως σήμερα στην χώρα, όπου θεωρείται εθνικός ήρωας .

 

Ο Τάσος Λέρτας είναι ο δημιουργός της ταινίας «Ντοκουμέντο – Η μάχη της Αθήνας», που πήρε το Βραβείο Ειρήνης και Φιλίας των Λαών από 106 χώρες, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας, το 1983, και συνδημιουργός, με το σκηνοθέτη Νίκο Τζίμα, της ταινίας «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο». Σκηνοθέτησε και άλλες ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους (Καβάφης, Κρυστάλλης, Κύριλλος και Μεθόδιος κ.λπ.)

 

Στο πλαίσιο δημιουργίας της ταινίας θα ολοκληρωθεί 20λεπτό ντοκιμαντέρ , που θα προηγηθεί της εξαγωγής της στις κινηματογραφικές αίθουσες, με χαρακτηριστικά αποσπάσματα αναφορά στο σενάριο και στο χρονικό των γυρισμάτων που θα πραγματοποιηθούν σε τόπους όπως η Αθήνα, το Ναύπλιο, η Κέρκυρα, το Παρίσι, η Καλαμάτα, η Αίγινα, η Ζυρίχη, η Αγία Πετρούπολη και άλλες πόλεις της Ρωσίας.

 

Ήδη πραγματοποιήθηκαν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην ελληνική και τη ρωσική πλευρά, ώστε η ταινία να ολοκληρωθεί στο τέλος του 2016, έτος σταυροδρόμι για τις σχέσεις των δυο χωρών Ελλάδας και Ρωσίας, καθώς τη συγκεκριμένη χρονιά η Ελλάδα θα είναι τιμώμενη χώρα στην Ρωσία και αντίστροφα. Συγκεκριμένα ο διευθυντής του Πολιτιστικού και Επιστημονικού Κέντρου της Πρεσβείας Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Αθήνα κ. Κούπρικοβ Π. υποδέχτηκε στο γραφείο του τον σκηνοθέτη κ. Τάσο Λέρτα όπου συζήτησαν για την ελληνορωσική συνεργασία δίνοντας βάρος στο θέμα των γυρισμάτων της ταινίας «Ιωάνννης Καποδίστριας», που θα πραγματοποιηθούν τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ρωσία, ενώ δεν θα λείψουν και σταθμοί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.  Ο κ. Λέρτας ενημέρωσε τον κ. Κούπρικοβ για τις λεπτομέρειες του σεναρίου, που προσεγγίζει τόσο τον πολιτικό, όσο και τον άνθρωπο Καποδίστρια, φωτίζοντας διαφορετικές πλευρές της πολυσήμαντης ζωής του.

 

Την παραγωγή της ταινίας έχει αναλάβει από ελληνικής πλευράς η Sound and Picture Ltd. Παράλληλα στο πλαίσιο των συζητήσεων για τα γυρίσματα της ταινίας ο  πρόεδρος της Κρατικής Ταινιοθήκης Ρωσίας (Γκοσφιλμοφόντ) κ. Μποροντατσιόβ Νικολάι συναντήθηκε με τον συμπαραγωγό Ξενοφώντα Λαμπράκη, ο οποίος του επέδωσε αντίτυπο του σεναρίου του Τάσου Λέρτα.

 

Στην ταινία θα συμμετέχουν κορυφαίοι Έλληνες και Ρώσοι ηθοποιοί. Πολύ σύντομα θα ανακοινωθούν οι πρωταγωνιστές της ταινίας, καθώς και το ποιος θα ενσαρκώσει τον Ιωάννη Καποδίστρια.

 

Λεζάντα φωτογραφίας: Το εξώφυλλο του σεναρίου της ταινίας «Ιωάννης Καποδίστριας» που έγραψε ο σκηνοθέτης Τάσος Λέρτας.

Πηγή

‘Ενας Έρωτας Αλλιώτικος


 

 

Αθλητισμός – Ένας Έρωτας αλλιώτικος

Το «Αθλητισμός – Ενας Ερωτας αλλιώτικος» πρόκειται για ένα καταπληκτικό βιβλίο.
Μας μεταφέρει στα αρχαία χρόνια και μας εξηγεί πως άρχισε να υπαρχει το αθλητικό πνεύμα (την προιστορία του Αθλητισμού), πως επηρέασε τους Ελληνες, μας εξηγεί την ιστορία και την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων και την πορεία τους μεχρι και σήμερα.

Το βιβλίο αυτο γράφτηκε από έρωτα για τον Ελληνικό αθλητισμό που δεν ήταν παιχνίδι αλλά αγώνες…

Το βιβλίο αυτο πρέπει να διαβαστεί απο καθε οικογένεια, κάθε έφηβο, κάθε νέο, κάθε Ελληνα – όπου και να βρίσκεται. Σίγουρα θα βγεί πιο κερδισμένος, πιο πλούσιος.

Δίνει ετυμολογικές ερμηνείες όπως…
Τι ειναι ο Κότινος. Γιατί διαλέξανε αυτό το όνομα για ένα στεφάνι από κλαδί ελιάς;
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ των λέξεων SPORT και ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ;
Τι είναι η Αθλοπαιδία;
Ποια η διαφορά μεταξύ ΑΘΛΗΤΗ και ΑΘΛΙΟΥ;

Αυτό που είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι πως ο Θέμος Γκουλιώνης είναι γιατρός, συγκεκριμένα οφθαλμίατρος. Για αυτό, λόγω της ιατρικής του ιδιότητας, εξετάζει το θέμα του Αθλητισμού από ένα διαφορετικό πρίσμα από αυτό που ίσως θα περίμενε κανείς. Όχι το πόσο καλό κάνει ο αθλητισμός στο σώμα, αυτό είναι προφανές και γνωστό, αλλά το πόσο ευεργετικός είναι ο αθλητισμός για τον ψυχισμό του ανθρώπου. Συγκεκριμένα ο Θέμος Γκουλιώνης μας εξηγεί ότι το ένστικτο της επιθετικότητας είναι ένα αναπόσπαστο στοιχείο της ανθρώπινης ψυχής και δεν μπορούμε να το εξαλείψουμε. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να το ελέγξουμε, αλλά από τους 20 διαφορετικούς τρόπους να το πετύχουμε αυτό μόνο ένας είναι υγιής. Ο τρόπος αυτός είναι η μετουσίωση ή εξιδανίκευση, δηλαδή να διοχετεύσουμε την επιθετικότητά μας προς την δημιουργία κάποιου ιδανικού. Αυτό ακριβώς επιτυγχάνεται μέσω του Αθλητισμού. Στην ουσία λοιπόν, σύμφωνα με τα λεγόμενα του συγγραφέα, ο αθλητισμός είναι ένα είδος ψυχοθεραπείας!

Ο Θέμος Γκουλιώνης παίρνει τα πράγματα κυριολεκτικά από την αρχή και μας μεταφέρει, με την πλούσια φαντασία και τον γλαφυρό του λόγο, στις απαρχές τις ιστορίας και συνεπώς του Αθλητισμού. Ξεκινάει από τα ταυροκαθάψια που γίνονταν στην Μινωική Κρήτη (τα οποία οι Δυτικοί αντέγραψαν εντελώς λανθασμένα) και προχωράει στην γέννηση των Ολυμπιακών Αγώνων, με τους οποίους στην ουσία ταυτίζει τον πραγματικό Αθλητισμό. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι η απάντηση του θεού Απόλλωνα στο αγωνιώδες ερώτημα του βασιλέως Ιφίτου για το πώς θα μπορούσε να σταματήσει η παρακμή που μάστιζε την κοινωνία του. Μία απάντηση, μέσω της Πυθίας, που φαίνεται εκ πρώτης όψεως παράλογη και άσχετη με το θέμα. Προχωράει έπειτα στην σχέση του παιχνιδιού τον Αθλητισμό, με αφορμή των μετάφραση του Ολυμπιακοί Αγώνες σε Ολυμπιακά Παιχνίδια (Olympic Games) από τους Δυτικούς. Επίσης συγκρίνει τα Ολυμπιακά αθλήματα με μερικά από τα σύγχρονα αθλήματα (ποδόσφαιρο, καλαθοσφαίριση, κτλ) καταλήγοντας στο να χωρίζει τα αθλήματα σε κατηγορίες, από ανώτερα αθλήματα (π.χ. αγώνας δρόμου) μέχρι απλά παιχνίδια (π.χ. ποδόσφαιρο) τεκμηριώνοντας πάντοτε τις απόψεις του με τρόπο ακαταμάχητο.

Ο Θέμος Γκουλιώνης δεν χάνει ευκαιρία να επισημαίνει πόσο λάθος εξέλαβαν το πνεύμα και το νόημα των αθλητικών αγώνων οι Δυτικοί. Για παράδειγμα, τα ταυροκαθάψια, από ένα ευγενές αγώνισμα που ο αθλητής σεβόταν την ζωή του ζώου, κατέντησαν ταυρομαχίες όπου ο «αθλητής» ταπεινώνει, εξαπατάει, τραυματίζει και εν τέλει δολοφονεί το ζώο. Άλλα χαρακτηριστικό παράδειγμα της τεράστιας διαφοράς νοοτροπίας είναι η έννοια του ρεκόρ. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν κατέγραφαν τις επιδόσεις των αθλητών στις Ολυμπιάδες, ενώ σαφώς είχαν την δυνατότητα να το πράξουν. Επιπλέον από τους δίσκους που έχουν βρεθεί από το αγώνισμα της δισκοβολίας, υπάρχει τεράστια διαφορά απόκλισης από δίσκο σε δίσκο (250 γραμμάρια μέχρι μερικά κιλά). Οδηγούμαστε δηλαδή στο εκπληκτικό συμπέρασμα ότι επίτηδες προσπαθούσαν να αποφύγουν τις συγκρίσεις μεταξύ των επιδόσεων. Αυτομάτως λοιπόν οι Αρχαίοι απέφευγαν τις αρνητικές συνέπειες του πρωταθλητισμού, πολεμώντας το κακό στην ρίζα του. Άλλωστε για αυτό το βραβείο του νικητή ήταν κάτι χωρίς καμμία αξία, ένα ταπεινό στεφάνι ελιάς, σε πλήρη αντίθεση με την σύγχρονη λογική.

Η ημερομηνία έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων είναι ένα θέμα που εξετάζει το βιβλίο «Αθλητισμός Ένας Έρωτας Αλλιώτικος». Είναι προφανές ότι αθλητισμός υπήρχε πολύ πριν από την επίσημη έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων το 776 π.Χ. Άλλωστε τα ταυροκαθάψια γίνονταν ήδη από την εποχή της Μινωικής Κρήτης. Αλλά και οι ίδιοι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, ίσως όχι με αυτό το όνομα, γίνονταν από πολύ νωρίτερα. Ο ίδιος ο Όμηρος μας αναφέρει συχνά ότι οι Ομηρικοί ήρωες έστηναν συχνά αθλητικούς αγώνες, όπου τα αθλήματα είναι τα ίδια με τα Ολυμπιακά (αγώνας δρόμου, δισκοβολία, πάλη, κτλ).

Το «Αθλητισμός Ένας Έρωτας Αλλιώτικος» βρίθει από πλήθος ενδιαφέρουσων πληροφοριών που αποκλείεται να μην εντυπωσιάσουν και προβληματίσουν τον αναγνώστη. Πρόκειται ειλικρινά για έναν μικρό θησαυρό! Το βιβλίο εξετάζει ακόμα και τις ίδιες τις λέξεις, δίνοντάς μας για παράδειγμα την ενδιαφέρουσα και βαθυστόχαστη ετυμολογία της λέξης κότινος (το στεφάνι ελιάς). Ομολογώ ότι με εντυπωσίασε πολύ και η σύγκριση της εισαγομένης λέξης καριέρα με την έκφραση καλή σταδιοδρομία που χρησιμοποιούμε (ή τουλάχιστον χρησιμοποιούσαμε) εμείς οι Έλληνες.

Αλλά μαζί με την γνώση απολαμβάνουμε διαβάζοντας και τον εξαιρετικά πλούσιο λόγο του συγγραφέα, έναν λόγο που ρέει γεμάτος φαντασία και ζωντάνια. Είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις που ένας σοβαρός ερευνητής – επιστήμονας είναι προικισμένος και με ένα πλούσιο συγγραφικό ταλέντο. Οι παρομοιώσεις, οι μεταφορές, η εμπνευσμένη διήγηση και το έξυπνο χιούμορ κάνουν το βιβλίο αυτό και πολύ ευχάριστο εκτός από πολύ χρήσιμο. Πραγματικά δεν μπορούσα να φανταστώ ότι το βιβλίο αυτό θα ήταν τόσο ενδιαφέρον. Ειλικρινά πιστεύω ότι θα έπρεπε όλοι να το διαβάσουν.

Πηγή

Εν Λευκώ Οδύσσεια


ΟΔΥΣΣΕΙΑθεατρο

Εν  Λευκώ στο black box 

Χέγκελ: Η επιστροφή του Πνεύματος…στον Εαυτό του,μέσω της διαδικασίας της Τέχνης.
Η ιστορία περιγράφει την προσπάθεια του πνεύματος να ξαναβρεί τον εαυτό του.
Είναι η αποτύπωση των διαφόρων φάσεων της πορείας του πνεύματος
προς την ελευθερία του.Ένα από αυτά τα στάδια από τα οποία είναι υποχρεωμένο να διέλθει το Πνεύμα
προκειμένου να επιτύχει την απελευθέρωση του, είναι η τέχνη.
 Βροχή στη Θεσσαλονίκη και  θεατρική παράσταση  στο  Black box  για την Οδύσσεια
χθες, στις 28 Φεβρουαρίου του 2015
Οι Περιπέτειες της Τέχνης στις  σύγχρονες  θεατρικές  Περιπέτειες του Οδυσσέα πάνω  σε ένα κομμάτι σανίδας αυτοσχεδίας .
Το απέριττο,  απλό, μινιμαλιστικό,  σκηνικό  του Ποσειδώνος  σε σκούρο γαλάζιο, σκοτεινό  σχεδόν μαύρο, βαθύ  του Πλούτωνος, φόντο, ουσιαστικό.
Παρούσα όμως η αντίληψη, η απολλώνια συνείδηση, το πάθος,  η έμπνευση,  η έκσταση σε ρυθμό διονυσιακό.
Το σώμα,  σε ρόλο γνώσης  πρωταγωνιστικό, εκπληκτικό.
Φαντασία, πάθος,  μαγικές κινήσεις ,  συνταρακτικές οι δονήσεις,  αποκαλυπτικοί οι ήχοι της σιωπής σε αυτό το  μεγάλο ταξίδι του ανθρώπου και της περιπέτειας του , που συνεχίζεται  ως Ελεύθερο Ον, πάνω στη ΓΗ.
Και οι 5  ηθοποιοί επί σκηνής,  ήταν Υπέροχοι, ΟΔΥΣΣΕΑΣ  και ο ΚΑΝΕΝΑΣ μαζί.
Καταπληκτικοί και οι  συνδετικοί  κρίκοι  συντελεστές που μας  χαρίσανε την ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ  αυτή  σε    θεατρικών  υδατοπτώσεων,   γιορτινό μουσικό  διαπασών!
Χρυσή βροχή του Διός σε σταγόνες Φωτός….Επιλογών  Λευκών
Αστραία,   Μάρτιος 2015, 1
5 ηθοποιοί σε μια πλατφόρμα 1Χ1,60 διηγούνται την πιο πολυταξιδεμένη ιστορία 75 εκατοστά πάνω από τη γη
 
Ποιος είναι ο Οδυσσέας; Σε τι θέλει να γυρίσει; Κι αν τα καταφέρει, τι μένει στο τέλος;
Χρησιμοποιώντας την τεχνική της πλατφόρμας, πέντε ηθοποιοί σε περιορισμένο χώρο 1 x 1,60, χωρίς σκηνικά και κοστούμια, μόνο με το σώμα και τη φωνή τους, αφηγούνται το ταξίδι ενός ήρωα που υπάρχει μέσα μας. Που τον επιστρατεύουμε και τον ανακαλούμε κάθε φορά που μας χρειάζεται.
 
Περιπλανώνται σε θάλασσες, παλεύουν με τέρατα, νοσταλγούν και ελπίζουν… Κι όλα αυτά 75cm από το έδαφος. Η επική ιστορία ζωντανεύει κάτω από την ασυνήθιστη, ευφάνταστη και ρηξικέλευθη ματιά των Patari Project, σε μια παράσταση πηγαία και παιχνιδιάρικη, που υπόσχεται μια διαφορετική εμπειρία.