Η πτώση των τάξεων


OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Οι πλούσιοι  τω πνεύματι  και….. οι πτωχοί της  Ελλάδος του ευρώ

Το 1% των Ελλήνων κατέχει το 56,1% του πλούτου της χώρας, το 10% των Ελλήνων κατέχει το 87% του πλούτου και το 90% των Ελλήνων κατέχει μόνο το 13% του πλούτου της χώρας. Αυτές βασικά είναι οι κοινωνικές τάξεις στην Ελλάδα, με βάση τον πλούτο που κατέχουν και φυσικά την αντίστοιχη πραγματική εξουσία που διαθέτουν, πέρα από τον κάθε συνταγματικό φερετζέ δημοκρατίας που κάνει τους πολυπληθείς αφελείς να πιστεύουν ότι υπάρχει δημοκρατία στην Ελλάδα.

Η πραγματική αυτή εικόνα, η οποία δεν αλλάζει με τίποτα, παρά μόνο με επανάσταση, είναι φυσικό να εκφράζεται και στο ανάλογο καταναλωτικό πρότυπο. Ο πλούτος παρέχει την ηδονή της επίδειξής του στον κατέχοντα και η εξουσία παρέχει την ηδονή της ανωτερότητας στον ασκούντα την εξουσία.

Όμως τα τελευταία προ της κρίσεως χρόνια, με τα δάνεια που χορηγούσαν αφειδώς οι τράπεζες, δημιουργήθηκε ένας υπερκαταναλωτισμός και μία επίδειξη πλασματικού πλούτου με δανεικά, δυσανάλογα σε σχέση με την θέση του καθενός στην κοινωνική ιεραρχία, με βάση πάντα την κατοχή πραγματικού πλούτου, που εκτέθηκε στην αρχή. Για παράδειγμα, ο ανήκων στο 87% του λαού κυκλοφορούσε στο δρόμο με τζίπ  ή έμενε σε σπίτι σε πλούσια προάστια ή έκανε ταξίδια και διακοπές, ανάλογα με εκείνα του ανήκοντα στο 1% ή στο 10%. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να γίνουν δυσδιάκριτες οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των οικονομικών τάξεων και αυτό δεν μπορούσε να γίνει ανεκτό επί πολύ από την ολιγαρχία της χώρας.

Σήμερα λοιπόν και με βάση τα σκληρά οικονομικά μέτρα που επιβάλλονται στην ελληνική κοινωνία, με την αιτιολογία της χρεοκοπίας και του κινδύνου του Grexit, αποκαθίσταται παράλληλα και βίαια και ο διαχωρισμός των οικονομικών τάξεων που αναφέρθηκε στην αρχή και ο οποίος είχε διασαλευτεί. Όλη λοιπόν αυτή η κατάσταση της «αναγκαίας» λιτότητας που πλήττει μόνο το 87% των Ελλήνων, ταυτόχρονα επαναφέρει βίαια τα πράγματα στην αρχική τους κατάσταση.

ΥΓ1. Το ισχύον κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα είναι ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα και βοηθά προς την σχεδιασμένη κατεύθυνση, μην μπορώντας ο λαός να αντιδράσει, αφού δεν έχει πραγματική εξουσία στα χέρια του. Ακόμα και το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα που αποτόλμησε, το έτριψαν οι αριστεροί ελιτίστες στη «μούρη» του λαού.

ΥΓ2. Η ανάμνηση αυτής της καταναλωτικής ευδαιμονίας και η ψευδαίσθηση της ανόδου στην κοινωνική ιεραρχία που παρείχε το ευρώ (στην πραγματικότητα δεν την παρείχε το ευρώ αλλά τα τραπεζικά δάνεια), κρατά τώρα δέσμια τη συνείδηση του λαού στο ευρώ και έτσι ο τελευταίος γίνεται εύκολο αντικείμενο εκμετάλλευσης από την ολιγαρχία. Δυστυχώς….

ΒΙΑΙΗ ΑΝΑΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΤΑΞΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Πέτρος Χασάπης

ΠΗΓΗ

Advertisements

One thought on “Η πτώση των τάξεων

  1. ο Παρατηρητήριο Οικονομικών και Κοινωνικών Εξελίξεων του Ινστιτούτου Εργασίας (ΙΝΕ) της ΓΣΕΕ δημοσίευσε μελέτη με τίτλο «Η ταξική διάρθρωση και η θέση της εργατικής τάξης στην ελληνική κοινωνία», με στόχο να διερευνήσει την ταξική διάθρωση της ελληνικής κοινωνίας και τη θέση της εργατικής τάξης την περίοδο 2006-2014.
    Όπως προκύπτει από τη μελέτη, παρά το γεγονός ότι το μέγεθος της εργατικής τάξης ως ποσοστό του εργατικού δυναμικού μειώνεται την περίοδο 2008-2014, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και των μνημονιακών πολιτικών, οι εργατικές-λαϊκές τάξεις και οι άνεργοι (που κατά βάση προέρχονται από τους κόλπους της μισθωτής εργασίας), ως σύνολο, συγκροτούν μία διαρκώς αυξανόμενη, πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία. Έτσι, από 49,01% το 2008 αποτελούν το 57,71% το 2014, ως ποσοστό του εργατικού δυναμικού.
    Ειδικότερα, από την ομαδοποίηση των κοινωνικών τάξεων που πραγματοποιείται στη μελέτη, προκύπτουν τρία ταξικά σύνολα: Οι ανώτερες τάξεις, με «αστική αντικειμενική πόλωση», οι μεσαίες τάξεις, που χαρακτηρίζονται από ανομοιογένεια, και οι εργατικές-λαϊκές τάξεις, με «προλεταριακή αντικειμενική πόλωση».
    Ως ποσοστό της συνολικής απασχόλησης, το πρώτο ταξικό σύνολο βαίνει μειούμενο (από 1,61% το 2006 σε 1,21% το 2014), το δεύτερο παρουσιάζει αυξητικές τάσεις (από 54,21% το 2006 σε 56,37% το 2014), ενώ το τρίτο εμφανίζεται μειωμένο στο τέλος της υπό εξέταση περιόδου (από 44,18% το 2006 σε 42,42% το 2014).
    Επίσης, ένα μεγάλο σύνολο αποτελούν οι άνεργοι. Η ανεργία από 8,86% του εργατικού δυναμικού το 2006 και 7,33% το 2008 εκτινάσσεται στο 26,56% το 2014. Η αυξανόμενη ανεργία διογκώνει τον «εφεδρικό στρατό», πιέζοντας τους μισθούς προς τα κάτω.
    http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26510&subid=2&pubid=114050202

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s